Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2013/8291 E. 2017/4398 K.

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin çağrının Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü tarafından sanığın savunmasında belirttiği son adresine hükümlü adına tebliğe çıkarılması yerine velisi adına tebliğe çıkarıldığı daha sonra yine aynı adrese hükümlü yerine velisi adına TK 35. maddeye göre tebliğ edildiği anlaşıldığından, tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet hükmü kurulması, 2- Kabule göre de; a- Olay tutanağı içeriği ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, aleyhinde yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen, suç tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın, boş metruk binada kendisi dışarıdayken görevlilerce yapılan aramada bulunan suç konusu uyuşturucu maddesinin kendisinin kullandığını söyleyerek suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, b- Fiili işlediği sırada 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31. maddesinin 3. fıkrası gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.