İlk Derece Mahkemesi 1999/109 E. 1999/384 K.

İstemin Özeti : Emekli sandığına tabi bir görevden emekli olan davacının, çocuğunun sağlık yardımının Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünce karşılanması isteminin reddine ilişkin 11.12.1996 günlü, 91795 sayılı işlemin iptali istemiyle açtığı dava sonucunda, Ankara 7. İdare Mahkemesince verilen ve Danıştay Onuncu Dairesinin 12.3.1998 günlü, E:1997/4545, K:1998/1124 sayılı bozma kararına uyulmayarak mahkemenin dava konusu işlemin iptali yolundaki ilk kararında ısrarına ilişkin bulunan 4.11.1998 günlü, E:1998/1158, K:1998/1032 sayılı kararı davalı idare temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi Ahmet Arslan'ın;Düşüncesi : Ankara 7. İdare Mahkemesince verilen ısrar kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Tülin Özdemir'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle, idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü: Emekli Sandığına tabi bir görevden emekli olan davacının çocuğunun sağlık yardımının T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünce karşılanması isteminin reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan dava, Ankara 7. İdare Mahkemesinin 12.6.1997 günlü, E:1996/1477, K:1996/609 sayılı kararıyla annenin de çocuğuna bakmakla yükümlü olduğunun 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanununun değişik geçici 139 ve 67. maddesi ile Medeni Kanunun 262 ve 263. maddeleri hükümleri gereğince açık olduğuna, babanın çocuğunun bakım yükünü annesine bıraktığının dosya içeriğinden anlaşıldığına göre iştirakçi olan davacının çocuğuna sağlık karnesi verilmemesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. İptal kararı, temyiz incelemesi sonucunda, Danıştay Onuncu Dairesinin 12.3.1998 günlü, E:1997/4545, K:1998/1124 sayılı kararıyla, 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanununun değişik geçici 139. maddesindeki düzenleme ve Medeni Kanunun aile hukukuna ilişkin hükümleri gereği sağlık yardımından yararlanmaları bakımından, çocukların öncelikle babaların statüsüne tabi olması, babaları dolayısıyla hiçbir sağlık yardımı almadıkları takdirde annelerinin statüsünden yararlanmalarının mümkün olması karşısında, özel kanunları gereğince sağlık yardımından yararlananların muayene ve tedavilerinin davalı sandık tarafından yaptırılamayacağından. Sosyal Sigortalar Kurumundan aylık almakta bulunan babasından dolayı, anılan kurumun sağlık ve tedavi yardımından yararlanması gereken davacının çocuğunun sandığın sağlık hizmetlerinden yararlandırılmamasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuş ise de; idare mahkemesi bozma kararına uymayarak 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanununun 1425 sayılı Yasa ile değişik geçici 139. maddesinde, emekli, adi malullük ve vazife malullüğü aylığı bağlanmış olanlara, bunların 5434 sayılı Yasanın 67. maddesinde gösterilen ve kanunen bakmakla yükümlü bulundukları aile fertlerinin, dul ve yetim aylığı alanların, genel sağlık sigortasının yasayla düzenleneceği tarihe kadar (özel kanunlara göre tedavileri yapılanlar hariç) hastalanmaları halinde resmi sağlık kurumlarında muayene ve tedavi ettirileceklerinin. Medeni Kanunun 262. maddesinde, çocukların küçükken anne ve babanın velayeti altında olduğunun 263. maddesinde de evlilik mevcut iken ana ve babanın velayeti beraberce icra edeceklerinin anlaşamazlarsa babanın oyunun geçerlilik taşıdığının kurala bağlandığı. Emekli Sandığı Kanununun 67. maddesinde belirtilen aile bireyleri arasında çocukların da yer aldığı, bu durumda annenin de çocuğuna bakmakla yükümlü olduğunun açık olduğu, babanın da çocuğun bakım yükünü annesine bıraktığının dosya içeriğinden anlaşıldığına göre iştirakçi olan davacının çocuğuna sağlık karnesi verilmemesinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle ilk kararında ısrar etmiştir. Davalı İdare Ankara 7. İdare Mahkemesinin 4.11.1998 günlü, E:1998/1158, K:1998/1032 sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir. Temyiz dosyasının incelenmesinden bozulması istenen kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve dilekçede ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi ile Ankara 7. İdare Mahkemesinin 4.11.1998 günlü, E:1998/1158, K:1998/1032 sayılı ısrar kararının onanmasına, dosyanın anılan idare mahkemesine gönderilmesine 15.3.1999 günü oyçokluğu ile karar verildi. KARŞI OY Danıştay Onuncu Dairesinin 12.3.1998 günlü, E:1997/4545. K:1998/1124 sayılı, idare mahkemesi kararının bozulmasına ilişkin bulunan kararında yer alan gerekçeler doğrultusunda davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Ankara 7. idare Mahkemesinin 4.11.1998 günlü, E:1998/1158, K:1998/1032 sayılı ısrar kararının bozulması oyuyla, onanmasına ilişkin karara karşıyız.