İlk Derece Mahkemesi 1996/392 E. 1998/432 K.

İstemin Özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 3.4.1996 günlü E: 1994/7020, K:1996/997 sayılı kararma karsı, davacılar temyiz isterinde bulunmaktadırlar. Savunmanın Özeti: Temyiz dilekçesine yanıt verilmemiştir. Danıştay Tetkik Hakimi N. Kemal Ergani'nin Düşüncesi: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Yücel Irmak'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle daire kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü: 2.9.1994 günlü 22039 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan "Yükseköğretim Kurumlarında Cari Hizmet Maliyetlerine Öğrenci Katkısı Olarak Alınacak Katkı Payları ve İkinci Öğretim Ücretlerinin Tesbitine Dair Esaslar" hakkındaki 94/5793 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının, lisansüstü öğrencilerinden de katkı payı alınacağına ilişkin 3 üncü maddesinin II. nci paragrafının son cümlesi ile 6 ncı maddesinin iptali istemiyle açılan dava sonucunda; Danıştay Sekizinci Dairesince verilen ve davanın reddine ilişkin bulunan 3.4.1996 günlü, E:1994/7020, K:1996/997 sayılı karara karşı, davacılar temyiz isteminde bulunmaktadırlar. Danıştay Sekizinci Dairesince temyiz istemine konu kararla; 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun "Cari Hizmet Maliyeti" başlıklı 46 ncı maddesinde, yükseköğretim kurumlarında cari hizmet maliyetlerinin öğrenci başına olmak üzere belirleneceği, öğrenci başına düşen cari hizmet ödeneğinin, öğrenim dallarının nitelikleri ve süreleri ile yükseköğretim kurumlarının özellikleri göz önünde tutularak Yükseköğretim Kurulunca farklı miktarlarda tespit edileceği, bu miktarın her yıl Bakanlar Kurulunca belirlenecek kısmının devletçe karşılanacağı ve öğrenci adına ilgili yükseköğretim kurumu bütçesine ödenek olarak kaydolunacağı, geri kalan kısmın öğrenci tarafından ödeneceği, miktar ve uygulamaya ilişkin esas ve usullerin her yıl Bakanlar Kurulunca en geç temmuz ayı içerisinde belirleneceği; ödeneklerin, başta öğrencilerin beslenme, sağlık, spor, kültür ve diğer sosyal hizmetleri olmak üzere, üniversitelerin cari kalkınma plan ve programlarına uygun yatırım, transfer ve öğrencilerin kısmi zamanlı olarak geçici işlerde çalıştırılmasına ilişkin giderlerde kullanılacağının hükme bağlandığı; dava konusu Bakanlar Kurulu Kararının iptali istenilen 3 üncü maddesinin II nci paragrafının son cümlesinde "Bir yükseköğretim kurumunu bitirdikten sonra ikincisine katılan öğrenciler ile lisansüstü öğrencilerinin ödeyecekleri katkı payı kredi olarak verilmez." kuralının yer aldığı, 6 ncı maddesinde ise "1992-1993 öğretim dönemi ile önceki dönemlerde lisansüstü öğretim programlarına kayıt yaptırmış öğrencilerden öğrenim süresince katkı payı alınmaz." kuralına yer verildiği; 2547 sayılı Kanunun 46 ncı maddesinde 11.4.1990 günlü, 20498 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 418 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile yapılan değişiklikle, öğrencilerin cari maliyete katkısı sisteminin getirildiği; 27.11.1992 günlü, 21418 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 3843 sayılı Kanunun 16 ncı maddesiyle de, 2547 sayılı Kanunun anılan maddesinin başlığı "Harç" iken "Carı Hizmet Maliyeti" olarak değiştirildiği, bu nedenle Kanunun lafzından anlaşılacağı üzere, düzenlemenin harçla bir ilgisinin bulunmadığı; bu durumda, öğrenci katkı payı olarak toplanan miktarlar doğrudan doğruya eğitim-öğretim hizmetleri için harcanmayıp, öğrencilerin beslenme, sağlık, barınma, kültür, spor ve diğer sosyal ihtiyaçları ile öğrencilerin kısmi zamanlı olarak geçici işlerde çalıştırılmasına ilişkin giderleri için de kullanıldığından; bu giderlerin ancak çok sınırlı bir bölümünü karşılayabilen öğrenci katkı paylarının, 1993-1994 öğretim yılından itibaren lisansüstü öğrenim gören öğrencilerden de alınmasını öngören dava konusu Bakanlar Kurulu Kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, dava reddedilmiştir. Danıştay Sekizinci Dairesince verilen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar bu kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından; davacıların temyiz isteminin reddine, Danıştay Sekizinci Dairesinin 3.4.1996 günlü E:1994/7020 K:1996/997 sayılı kararının onanmasına, 6.11.1998 günü oyçokluğu ile karar verildi. KARŞI OY 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 3843 sayılı Kanunla değişik 46 ncı maddesinde, yüksek lisans öğrencilerinden cari hizmet maliyetine katkı payı alınacağına ilişkin açık bir hüküm bulunmamakta; aynı Kanunun 50 nci maddesinin (C) fıkrasında ise yüksek lisans yapan öğrencilerden harç alınmayacağı hükmü yer almaktadır. Kanun koyucunun 50 nci maddenin (C) fıkrası hükmünü kaldırmayı amaçlaması halinde 46 ncı maddede de paralel bir düzenleme yapması gerekirdi. Oysa anılan (C) fıkrası hükmü yürürlükten kaldırılmamış, ancak 1995 Mali Yılı Bütçe Kanununun 72 nci maddesinin (k) bendi ile 1995 Bütçe Yılı için uygulanması durdurulmuştur. 1995 Mali Yılı Bütçe Kanununun bu maddesinin yürürlüğü ise Anayasa Mahkemesinin 13.6.1995 günlü, E:1995/2. YD:1995/1 sayılı kararı ile durdurulmuş, ve dana sonra da iptal edilmiştir. Bu durumda: 2547 sayılı Kanunun 46 ncı maddesi ile getirilen mali yükümlülüğün cari hizmet maliyeti adını taşıması, aynı Kanunun 50 nci maddesinin (C) fıkrası hükmü karşısında, yüksek lisans öğrencilerinin de katkı payı adı altında bu mali yükümlülüğün kapsamına alınması sonucunu doğurmayacağından; dava konusu Bakanlar Kurulu Kararının iptali istenilen hükümlerinin yasal dayanağı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle davacıların temyiz isteminin kabulü ve temyiz istemine konu Daire kararının bozulması oyuyla, karara karşıyız.