İlk Derece Mahkemesi ·

İlk Derece Mahkemesi 1995/764 E. 1997/610 K.

Mahkeme
İlk Derece Mahkemesi
Esas No
1995/764
Karar No
1997/610
Karar Tarihi

İstemin Özeti: Danıştay Sekizinci Dairesince verilen, davanın reddine ilişkin 27.6.1995 günlü, E:1994/2739, k:1995/2438 sayılı kararı davacı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Savunmaların Özeti: Davalı idareler temyiz isteminin reddi ile daire kararının onanması gerektiğini savunmaktadırlar. Danıştay Tetkik Hakimi Nalan Terzi'nin Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı H.Erol Çanga'nın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle daire kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay idari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü: 657 Sayılı Kanuna tabi bir kadroda çalışan ve doçent unvanını kazanan davacının, öğretim üyesi sayılamayacağı, akademik kadrolarda görev yapan doçentlere tanınan akademik ve mali haklardan yararlanamayacağı dolayısıyla bölüm ve anabilin) dalı başkanlıkları seçimlerinde oy kullanamayacağına dair Yükseköğretim Kurulunun 19.2.1993 günlü ve 93.7.270 sayılı kararı ile bu karara dayalı olarak tesis edilen ... Üniversitesi Rektörlüğünün 16.12.1993 günlü ve 8478-10237 sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda. Danıştay Sekizinci Dairesince verilen, davanın reddine ilişkin 27.6.1995 günlü, E:1994/2739.K:1995/2438 sayılı kararı, davacı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Temyiz edilen kararla ilgili dosyanın incelenmesinden; Danıştay Sekizinci Dairesince 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 3455 ve 3576 sayılı Yasalarla değişik geçici 8. maddesinde'; bu kanun hükümlerine göre profesörlüğe ve doçentliğe yükseltilmiş olanların bulundukları kadroda doçent ve profesör unvanının sağladığı bütün hak ve yetkilerden yararlanacağı ve bu kişilerin ilgili birimlerdeki doçent ve profesör kadrolarına atanacağının kabul edildiği, sözü geçen Yasanın 3. maddesinde ise öğretim elemanlarının; yükseköğretim kurumunda görevli profesör, doçent ve yardımcı doçentler, öğretim görevlileri okutman, araştırma görevlileri, uzmanlar, çevirici ve öğretim elemanları olarak tanımlandığı, 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanununun 3. maddesinde de bu kanuna tabi öğretim elemanlarının, öğretim üyeleri sınıfı, öğretim görevlileri ve okutmanlar sınıfı ile öğretim yardımcıları sınıfı olarak sınırlandırıldığı, 2547 sayılı Yasanın 3455 ve 3576 sayılı Yasalarla değişik 8. maddesi ile üniversite öğretim elemanı kadrosunda bulunanlardan boş kadro olmadığı için profesörlüğe veya doçentliğe yükseltilemeyenlere bu unvanlara yükselme olanağı tanınmakta ve bu kişilerin kısmı veya tam gün statüsünde çalıştıkları ayrımı yapılmaksızın bulundukları akademik unvanlı kadroda profesörlük ve doçentlik unvanının sağladığı akademik hak ve yetkilere sahip olma hakkı ile kadro boşalması halinde ilgili oldukları birimlerdeki doçent veya profesörlük kadrosuna öncelikle atanma olanağı sağlama amacı taşıdığı, belirtilen hukuksal durum karşısında 2547 sayılı Yasa hükümlerine göre doçent unvanını alan ve 657 sayılı Yasaya tabi olarak sağlık hizmetleri sınıfında uzman tabip kadrosunda görev yapan davacının 2547 sayılı Yasanın 3455 ve 3576 sayılı Yasalarla değişik geçici 8. maddesi gereğince akademik unvanlı kadrolarda bulunan doçentlere sağlanan hak ve yetkilerden yararlanmasına olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve dilekçede ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından davacının temyiz isteminin reddine, Danıştay Sekizinci Dairesinin 27.6.1995 günlü, E:1994/2739, K:1995/2438 sayılı kararının onanmasına, 28.11.1997 günü oyçokluğu ile karar verildi. KARŞI OY Dava, 657 sayılı Kanuna tabi bir kadroda çalışan ve doçent unvanını kazanan davacının öğretim üyesi sayılamayacağı, akademik kadrolarda görev yapan doçentlere tanınan akademik ve mali haklardan yararlanamayacağı yolundaki Yükseköğretim Kurulunun 19.2.1993 günlü kararı ile bu karara dayalı olarak tesis edilen ... Üniversitesi Rektörlüğünün 16.12.1993 günlü işleminin iptali istemiyle açılmaktadır. 657 sayılı Kanunun 1 inci maddesinde, üniversite öğretim üye ve yardımcılarının özel kanunlarındaki hükümlere tabi olduğu öngörülmekte, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunun 3 üncü maddesinde de, öğretim elemanlarının Yükseköğretim Kurumunda görevli profesör, doçent ve yardımcı doçentler, öğretim görevlileri, okutman, araştırma görevlileri uzmanlar ve çevirici ve öğretim planlamacıları olduğu belirtilmektedir. Mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonucunda, 657 sayılı Yasaya bağlı olarak ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji Ana bilim dalında mikrobiyoloji doçenti olarak görev yapmakta olan davacının her ne kadar doçentlik kadrosunda olmamakla birlikte bu unvanını 2547 sayılı Yasaya göre hak kazanması ve o ana bilim dalında öğretim üyesi görevlerini yürüttüğünün anlaşılması nedeniyle doçent unvanına sahip personelinde doçentliğin her türlü akademik ve mali haklarından yararlanması gerektiği kuşkusuzdur. Bu nedenle, davacı hakkında tesis edilen işlemlerde mevzuata uyarlık bulunmadığından davacının temyiz talebinin kabulü ile Danıştay Sekizinci Daire kararının bozulması gerektiği görüşü ile çoğunluk kararına karşıyım.

Atıf: İlk Derece Mahkemesi undefined, E. 1995/764, K. 1997/610, T. 16.12.1993, www.arakarar.com/karar/ilk-derece-karar-1995-764-e-1997-610-k-20237d93d043