İlk Derece Mahkemesi 1994/610 E. 1996/323 K.

Temyiz İsteminde Bulunan (Davacılar) : 1- . 2- Teknik Öğretmenler Demeği Başkanlığı. Vekilleri : Av. ... Temyiz İsteminde Bulunan (Davalı) : Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı : Vekili : Av. . İstemin Özeti : Danıştay Sekizinci Dairesinin 30.3.1994 günlü, E:1992/2812. K:1994/928 sayılı kararına karşı, taraflar karşılıklı olarak temyiz isteminde bulunmaktadırlar. Davacılar ... ve Teknik Öğretmenler Derneği Başkanlığı. Savunmasının Özeti : Davacılar davalı idarenin temyiz dilekçesine cevap vermemişlerdir. Davalı Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Savunmasının Özeti : Davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. Danıştay Tetkik Hakimi N. Kemal Ergani'nin Düşüncesi : Davalı idarenin temyiz isteminin reddi, davacıların temyiz isteminin ise Yönetmeliğin 6/2 nci maddesi yönünden kabulü gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Alaattin Öğüş'ün Düşüncesi :Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddiyle daire kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA. Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca duruşma yapılmasına gerek görülmeksizin, dosya incelenerek gereği görüşüldü: 3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Bitirenlere Unvan Verilmesi Hakkında Kanunun 4 üncü maddesi uyarınca Yükseköğretim Kurulunca çıkarılan ve 7.8.1992 günlü, 21308 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Teknik Öğretmenler İçin Düzenlenecek Mühendislik Programlarının Uygulama Esas ve Usulleri Yönetmeliğinin 3,4,5 ve 6/2 nci maddelerinin iptali istemiyle açılan dava sonucunda; Danıştay Sekizinci Dairesince verilen ve davanın reddine ilişkin bulunan 30.3.1994 günlü, E.1992/2812, K.1994/928 sayılı karara karşı, taraflar karşılıklı olarak temyiz isteminde bulunmakta, davacılar, kararın esas yönünden, davalı idare ise Teknik Öğretmenler Derneğinin dava açma ehliyeti bulunmadığını ileri sürerek bu yönden bozulmasını istemektedirler. Danıştay Sekizinci Dairesinin temyiz istemine konu kararında: davalı idare tarafından Teknik Öğretmenler Derneğinin dava açma ehliyetinin olmadığı ileri sürülmekte ise de 2908 sayılı Dernekler Kanununun 39 uncu maddesinin kamu görevlileri için öngörülmüş olduğu, teknik öğretmenlerin tümünün kamu görevlisi olduğu düşünülemeyeceği gibi, tüm teknik öğretmenleri ilgilendiren böyle bir konuda derneğin dava açma ehliyetinin bulunduğunun açık olduğu; dava konusu yönetmeliğin; 3795 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi ile davalı idareye verilen yetkiye dayanılarak yürürlüğe konulduğu, teknik öğretmen unvanım kazandıran programlar, yüksek öğrenim kurumlarındaki mühendislik programları ile doğrudan ilgili olmadığından, öncelikle, programlar arasında ilgili görülen dallar için tasarılara programları açılmasının doğal olduğu, bu arada yeni mezunlar ile farklı unvanlara sahip bir kısım eski mezunların durumlarının incelemesinin de zorunlu olduğu, bunların saptanmasında. Üniversitelerarası Kurulun görüşü alınarak, bu konuda yetkili olan Yükseköğretim Genel Kurulunca açıklanan esaslar dahilinde, hangi dallarda mühendislik tamamlama programının açılacağına karar verilmesinde hukuka aykırılık olmadığı, yönetmeliğin bu konuyu düzenleyen 3 üncü maddesinde kanuna aykırı bir yön bulunmadığı; teknik öğretmenlere, iki yarıyıl süreli tamamlama programını başarmaları halinde "mühendis" unvanı verilmesi 3795 sayılı Kanunun amir hükmü olduğuna göre, her iki fakültenin öğretim programları karşılaştırılarak eksikliklerin saptanması ve bu doğrultuda programların düzenlenmesi için mühendislik fakültesi öğretim üyelerinin komisyonda yer almalarının da doğal olduğu, bu nedenle, yönetmeliğin konuyu düzenleyen 4 üncü maddesi kuralında hukuka aykırılık bulunmadığı, tamamlama programlarının süresinin 3795 sayılı Kanunda en fazla iki yarıyıl olarak öngörüldüğü. Yönetmeliğin 5 inci maddesi ile kanunun Yükseköğretim Kuruluna tanıdığı yetki kullanılarak, bu sürenin üst sınırının benimsenmiş olmasında da hukuka aykırılık bulunmadığı; sayıları on binleri bulan teknik öğretmenlerin, mühendis unvanını alabilmek için bu haktan yararlanmak istemeleri halinde, bir sıralama yapılarak, teknik imkanları ve kontenjanları sınırlı olan bu programa aday seçimi yapılması amacıyla sınav yapılmasını öngören ve yeterlik sınavı niteliği ön planda olan bir sınavda 50'nin altında puan alanların sıralamaya alınmamalarım öngören Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin 2 nci fıkrasının, bir zorunluluktan ileri geldiği ve hukuka aykırı olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir. Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve dilekçelerde ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, tarafların temyiz istemlerinin reddine. Danıştay Sekizinci Dairesinin 30.3.1994 günlü. E:1992/2812, K:1994/928 sayılı kararının onanmasına, davalı idarenin temyiz istemi yönünden oybirliği, davacıların temyiz isteminin yönetmeliğin 6 ncı maddesinin 2 nci fıkrası yönünden oyçokluğu diğer maddeler yönünden oybirliği ile 23.05.1996 günü karar verildi. KARŞI OY. 3795 sayılı Kanunda, teknik öğretmenlerin mühendislik tamamlama programlarına alınmaları için ön koşul olarak açılacak sınavı başarmaları öngörülmemiş olmasına rağmen, yönetmeliğin 6 ncı maddesinin 2 nci fıkrası ile, bu programa devam edebilmek için "yeterlik ve yarışma sınavı" niteliğinde bir Sınavdan başarılı olmaları öngörülmüştür. Kontenjandan fazla başvuru olması durumunda, tamamlama eğitimine alınacak adayların tesbiti için, başarı sırasını saptayan bir sınav usulünün uygulanması zorunlu ise de; bu sınavın, aynı zamanda yeterlik sınavına dönüştürülerek, en az 50 puan alma koşulunun aranması, kanunun amacım aşmış olduğundan; yönetmeliğin anılan maddesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır. Bu nedenle; davacıların temyiz isteminin, yönetmeliğin 6 ncı maddesinin 2 nci fıkrası yönünden kabulü ve daire kararının bu kısmının bozulması oyuyla, karara karşıyız.