İlk Derece Mahkemesi ·

İlk Derece Mahkemesi 1994/100 E. 1996/3 K.

Mahkeme
İlk Derece Mahkemesi
Esas No
1994/100
Karar No
1996/3
Karar Tarihi

Temyiz İsteminde Bulunun (Davacı): ... Sayıştay Uzman Denetçisi. Karşı Taraf (Davalı) : Sayıştay Başkanlığı. İstemin Özeti : Danıştay Beşinci Dairesince verilen ve davanın reddine ilişkin bulunan 26.5.1993 günlü. E:1992/5546. K:1993/2242 sayılı kararı davacı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi Nal an Terzi'nin Düşüncesi: Temyiz edilen Danıştay Beşinci Daire kararında usul ve hukuka aykırılık görülmediğinden daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Sevim Göle'nin Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Beşinci Dairece verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle daire kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA. Hüküm veren Danıştay idari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü: Sayıştay Uzman denetçisi olan davacının birinci sınıfa ayrılmak için yaptığı başvurunun cevap verilmemek suretiyle reddine ilişkin işlem ile 832 sayılı Sayıştay Kanununa 420 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile eklenen Ek 1 inci maddenin uygulanmasına ilişkin olarak ayrı maddenin son fıkrası uyarınca Sayıştay Başraportör, Raportör, Uzman Denetçileri ile Sayıştay Savcı Yardımcılarının birinci sınıfa ayrılma şart ve yöntemlerinin tesbitine dair Sayıştay Genel Kurulunun 3.12.1990 günlü, 4679/1 sayılı ilke kararının 3 üncü maddesinin (a) bendinde yer alan "meslek yaşamları boyunca aldıkları sicillerinin not ortalamasının 160 puan ve daha fazla olması" hükmünün iptali istemiyle açılan dava sonucunda Danıştay Beşinci Dairesince verilen ve davanın reddine ilişkin bulunan 26.5.1993 günlü, E:1992/5546, K:1993/2242 sayılı kararı, davacı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Temyiz edilen kararla ilgili dosyanın incelenmesinden; Danıştay Beşinci Dairesince, 832 sayılı Sayıştay Kanununa, 12.4.1990 günlü. 420 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile eklenen "Ek Madde l"de Birinci sınıfa ayrılabilmek için;. 1-Birinci dereceye yükselmek,. 2-Meslekte 16 yılım doldurmak,. 3-Bilimsel güç ve yeteneği ile hizmet ve meslekteki başarısına göre emsali arasında temayüz etmiş olmak. 4-Kınama, aylıktan,kesme ve kademenin durdurulması cezalarım ayrı nev'iden olmasa bile birden fazla almayan, mesleğin vakar ve şerefine dokunan fiilleri ve kişisel haysiyet ve itibarım kıran davranışları sebebiyle ve görevle ilgili herhangi bir suçtan affa uğramış olsa bile, hüküm giymemiş olmak gerekir. Birinci sınıfa ayrılma şart ve yöntemleri, kanunda belirtilen esaslar çerçevesinde Sayıştay Genel Kurulunca belirlenir" hükmüne yer verildiği, anılan hükmün son fıkrasının verdiği yetkiye dayanılarak 12.1.1991 günlü, 20753 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe konulan Sayıştay Genel Kurulunun İlke Kararı ile Sayıştay Başraportör. Raportör, Uzman Denetçileri ve Sayıştay Savcı Yardımcılarının birinci sınıfa ayrılma şart ve yöntemleri belirlenmiş olup bu kararın "Ehliyet ve Temayüz Yönünden Değerlendirme" başlıklı 3 nci maddesinin (a) bendinde, meslek yaşamları boyunca aldıkları sicillerin not ortalamasının 160 puan ve daha fazla olması hususunun kurala bağlandığı, yukarıda anılan yasa maddesinde birinci sınıfa ayrılmak için aranan şartlar arasında "Bilimsel güç ve yeteneği ile hizmet ve meslekteki başarısına göre emsali arasında temayüz etmiş olmak" şartına yer verilmiş olması karşısında; hizmet ve meslekteki başarının en önemli ölçütü olan sicillerin esas alınarak, birinci sınıfa ayrılmak için öngörülen diğer şartları yerine getirenlerin, sicilleri yönünden emsalleri arasında temayüz etmesi gerekmekte olup bunun doğal sonucu olarak terfi için gereken sicil not ortalamasının üzerinde puanlar istenmesinin yasanın amacına uygun olduğu; bu durumda, yasanın verdiği yetkiye dayanılarak Sayıştay Genel Kurulunun tike Kararı ile birinci sınıfa ayrılmak için emsali arasında temayüz etmek şartı yönünden Sayıştay Başraportör, Raportör. Uzman Denetçileri ile Sayıştay Savcı Yardımcılarının hizmet ve meslekteki basanlarının değerlendirilmesinde meslek yaşamları boyunca aldıkları sicillerin not ortalamasının 160 puan ve daha fazla olması şeklinde düzenleme getirilmesinde hukuka ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı, meslek yaşamı boyunca aldığı sicil not ortalamasının 160 puanın altında olması nedeniyle davacının birinci sınıfa ayrılmamasında mevzuata aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve dilekçede ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, davacının temyiz isteminin reddine. Danıştay Beşinci Dairesinin 26.5.1993 günlü. E:1992/5546. K: 1993/2242 sayılı kararının onanmasına, 12.01.1996 günü oybirliği ile karar verildi.

Atıf: İlk Derece Mahkemesi undefined, E. 1994/100, K. 1996/3, T. 12.01.1996, www.arakarar.com/karar/ilk-derece-karar-1994-100-e-1996-3-k-1ed96f2b8316