İlk Derece Mahkemesi 1993/76 E. 1993/72 K.

istemde Bulunan: ... İstemin Özeti: Danıştay Altıncı Dairesince verilen ve Bursa 1. İdare Mahkemesinin 12.9.1990 günlü, E:1987/968, K:1990/488 sayılı kararının bozulmasına ilişkin bulunan 22.10.1992 günlü, E:1991/402, K:1992/3869 sayılı karardan bahisle ve parselasyon ile ilgili uygulamanın hukuka aykırılığı iddiasıyla, konunun Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunda incelenmesi istenilmektedir. Danıştay Tetkik Hakimi: Suna TÜRKOĞLU TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca, davacının 10.3.1993 kayıt günlü dilekçesi incelenerek, gereği görüşüldü: Biga İlçesi, Sakarya Mahallesi, 329 ada, 36 parsel sayılı taşınmazı da kapsayan 20.1.1987 günlü, 96 sayılı Belediye Encümeni Kararıyla kabul edilen parselasyon planının, bu taşınmazla ilgili kısmının iptali istemiyle açılan dava sonucunda Bursa 1. İdare Mahkemesince verilen 12.9.1990 günlü, E:1987/968, K:1990/488 sayılı iptal kararı, temyiz incelemesi sonucunda Danıştay Altıncı Dairesinin 22.10.1992 günlü, E:1991/402, K:1992/3869 sayılı karar ile bozulmuştur. Davacı, 10.3.1993 tarihinde kayda geçen 5.3.1993 günlü dilekçesi ile, parselasyon planının ve parselasyon, ile ilgili uygulamaların hukuka aykırılığından bahisle, bu konunun Danıştay idari Dava Daireleri Genel Kurulunca ele alınıp incelenmesini istemektedir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 3622 sayılı Kanunla değişik 46 ncı maddesinin 1 inci fıkrası "Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararları; başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da, temyiz edilebilir." hükmünü taşımakta; 2575 sayılı Danıştay Kanununun İdari ve Vergi Dava.Daireleri Genel Kurullarının Görevlerini Belirleyen 38 inci maddesinde ise İdari Dava Daireleri Genel Kurulunun, idare mahkemelerinden verilen ısrar karartan ile idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak yerilen kararları temyizen inceleyeceği hüküm altına alınmakta ve aynı belirleme, 2575 sayılı Kanunun 17 nci maddesine 3619 sayılı Kanunla eklenen 4 üncü fıkrada da yer almaktadır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54 üncü maddesinde ise; Danıştay dava daireleri ile idari veya Vergi Dava Daireleri Genel Kurullarının temyiz üzerine verdikleri kararlar hakkında kararın düzeltilmesinin istenebileceği ve bu isteklerin esas kararı vermiş olan daire veya kurulca inceleneceği hükme bağlanmış bulunmaktadır. 2575 ve 2577 sayılı Kanunların anılan hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, Danıştay idari Dava Daireleri Genel Kurulunun, idare mahkemelerinden verilen ısrar kararları ile Danıştay dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen karartan temyizen; temyiz incelemesi sonucunda vermiş olduğu kararlarını ise karar düzeltme yolu ile inceleyebileceği; ancak, Danıştay'ın dava dairelerinin temyiz mercii olarak vermiş olduğu kararları temyizen veya karar düzeltme yolu ile inceleme yetkisinin bulunmadığı görülmektedir. Bu durumda davacının, Danıştay Altıncı Dairesinin temyiz mercii olarak verdiği karardan sonra, konunun bir kez de Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunda incelenmesi isteminin, yasal dayanağı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, istemin incelenmeksizin reddine 2.4.1993 günü oybirliğiyle karar verildi.