2002/63 E. 2004/31 K.

İstemin Özeti : Ankara 9. İdare Mahkemesince verilen 28.9.2001 günlü, E:2001/1290, K:2001/1021 sayılı ısrar kararına karşı davacı temyiz isteminde bulunmakta ve kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : Davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi Emin Sınmaz'ın Düşüncesi : Davacının temyiz isteminin reddi ile Ankara 9. İdare Mahkemesinin ısrar kararının onanması gerektiği düşünülmüştür. Danıştay Savcısı Emin Celalettin Özkan'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, İdare Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle Daire kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü: Davacının, silah taşıma ruhsatının iptaline ilişkin ... Valiliğinin 5.10.1998 günlü işleminin iptali istemiyle açtığı davada, Ankara 9. İdare Mahkemesi, 22.6.1999 günlü, E: 1998/1313, K: 1999/685 sayılı kararıyla, davacının silah taşıma ruhsatının iptal edilmesine neden olarak gösterilen suçların tecil edilmiş olması, adli sicilden silinmesi veya memnu haklarının iade edilmiş olmasının Ateşli Silahlar Yönetmeliğinin 16. maddesinin 2. paragrafı karşısında hüküm ifade etmediğinden taşıma ruhsatının iptaline ilişkin işlemde 6136 sayılı Kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. Bu karar, temyiz incelemesi sonucunda Danıştay Onuncu Dairesinin 9.5.2001 günlü, E: 1999/4594, K: 2001/1710 sayılı kararıyla; 6136 sayılı Kanunun, ateşli silahları kimlerin taşıyabilecekleri veya bulundurabilecekleri saymak suretiyle belirlerken Valilerce verilecek izin vesikasını alanları da bu kapsama dahil ettiği ve izin vesikasını Valilerin verebilme koşullarının ise Yönetmelikle belirleneceğinin kurala bağlandığı, dava konusu işlemin dayanağını oluşturan Yönetmeliğin Kanunla tanınan yetkiye istinaden hazırlandığı ve yürürlüğe girdiği tartışmasız olmakla birlikte, Kanunun benimsediği şekilde silah ruhsatını alabilecek kişiler, meslek mensupları sayılmak suretiyle belirlenirken silah ruhsatı verilmesini engelleyen hallerinde tek tek sayılmak suretiyle ortaya konulduğu, her ne kadar dayanak alınan Yönetmeliğin 16. maddesini oluşturan fıkralarda suç ve cezalar tek tek sayılarak açıklanmış ise de "e" fıkrasında, "muhtelif zamanlarda aynı veya farklı türden işledikleri iki veya daha fazla suçtan dolayı mahkemelerce cezalandırılanlar" ibaresine yer verilerek suçun niteliğinin ortaya konulmadığı, hangi iki suçun bu fıkra kapsamında değerlendirilebileceği konusunda diğer fıkrada olduğu gibi yoruma açık olmayacak biçimde açık ve kesin bir düzenleme yapılmadığından sözü geçen yönetmelik hükmünde hukuka uyarlık görülmediği, bu durumda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 7. maddesinin 4. fıkrasında, düzenleyici işlemin iptal edilmemiş olmasının bu düzenlemeye dayalı işlemin iptaline engel oluşturmayacağı hükme bağlanmış bulunduğundan, Yönetmeliğin hukuka aykırılığı saptanan 16. maddesinin (e) fıkrasına dayanılarak tesis olunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi gerekirken aksi yolda verilen kararda isabet bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuştur. Ankara 9. İdare Mahkemesi, bozma kararına uymayarak, 28.9.2001 günlü, E:2001/1290, K:2001/1021 sayılı kararıyla, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un değişik 7 nci maddesinin son paragrafında "Ateşli silahla işlenen cürümlerden hükümlü bulunanlar ile taksirli suçlar hariç olmak üzere bir yıldan fazla hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum olanlara" affa uğramış olsalar bile hiçbir suretle ateşli silah taşıma veya bulundurma izni verilemez" hükmüne ve yine 6136 sayılı Kanunun Uygulanmasına yönelik 26.6.1997 günlü, 23031 sayılı Resmi Gazete'de Yayımlanarak yürürlüğe giren Ateşli Silahlar Yönetmeliğinin 97/9510 karar sayılı Yönetmelikle değişik 16. maddesinin, "Aşağıda belirtilen hallerden birine giren kimselere hiçbir şekilde ateşli silah ve mermilerini taşıma ya da bulundurma izni verilmez. Verilmiş ruhsatlar iptal edilir" başlığı altındaki (e) bendinde; "Taksirle işlenenler hariç değişik zamanlarda işlediği aynı veya farklı türden ikiden fazla suçtan dolayı hapis ve ağır hapis ve/veya ağır para cezasına mahkum olanlar ve aynı maddenin ikinci ve son paragrafında ise, yukarıdaki fıkranın, a, b, c, d, e, f, g, h, ı, i bentleri kapsamına girenler, affa uğramış olsalar veya mahkumiyetleri bütün neticeleriyle birlikte ortadan kalksa ya da mahkemelerce verilen karar üzerine adli sicilden silinmiş olsa bile kendilerine hiçbir suretle ateşli silahlarla mermilerini taşıma ya da bulundurma izni verilemez. Bu maddede belirtilen mahkumiyet kesinleşmiş mahkumiyettir. Bu madde hükümlerinin uygulanmasından, mahkemelerce verilen hürriyeti bağlayıcı cezalar paraya çevrilmiş olsa dahi; hürriyeti bağlayıcı ceza esas alınır" hükmüne yer verildiği, dava ve işlem dosyalarının birlikte incelenmesinden; davacının; 11.4.1991 tarihinde tehdit suçundan ... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.12.1991 günlü, E:1991/384, K:1991/1076 sayılı Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2.6.1992 günlü, 5740-6112 sayılı kararıyla onanarak kesinleşen ilamı ile Türk Ceza Kanununun 191/1. maddesi gereğince (20) gün hapis cezası ile cezalandırıldığı, hapis cezası paraya çevrilerek 100.000. TL ağır para cezası ile cezalandırıldığı, 1992 yılında avukata hakaret suçundan ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.5.1995 günlü, E: 1995/352, K: 1995/546 sayılı ve Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.3.1996 tarihinde onanarak kesinleşen ilamı ile Türk Ceza Kanununun 480/1, 80, 273 ve 495/1. maddeleri gereğince (2) ay (18) gün hapis, 90.740.TI. ağır para cezası ile cezalandırıldığı, hapis cezası paraya çevrilerek toplam 480.740. TL ağır para cezası ile cezalandırıldığı, 3.3.1986-7.3.1986 tarihlerinde tehdit suçundan ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.3.1987 günlü, E:1986/770, K:1987/578 sayılı ve Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.6.1987 tarihinde onanarak, 14.7.1987 tarihinde kesinleşen ilamı ile Türk Ceza Kanununun 482/2. ve 80. maddeleri gereğince (17) gün hapis, 3.500.-TL ağır para cezası ile cezalandırıldığı, Türk Ceza Kanununun 191/1. ve 80, 51/3. maddeleri gereğince (2) gün hapis, hapis cezası paraya çevrilerek 600.TL- ağır para ile cezalandırıldığı, davacının işlemiş olduğu bahsi geçen üç suçu nedeniyle durumu 16. maddenin 1. fıkrasının (e) bendine girdiğinden silah ruhsatının iptal edildiğinin anlaşıldığı, bu durumda, davacının dilekçesinde belirtilen suçların tecil edilmiş olması, adli sicilden silinmesi veya memnu haklarının iadesinin alınmış olmasının, 16. maddenin 2. paragrafı karşısında hüküm ifade etmediğinden, davacının sahibi bulunduğu tabancasının taşıma ruhsatının iptaline ilişkin dava konusu işlemde belirtilen yönü ile anılan kanun ve yönetmelik hükümleri karşısında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddi yolundaki ilk kararında ısrar etmiştir. Davacı, Yönetmeliğin 16/2. maddesine dayalı olarak savunma yapmanın adli yargı kararlarının dikkate alınmaması sonucunu getirdiğini, sabıka kaydı silinmiş, memnu hakları iade edilmiş Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının seçimlere katılmak, bürokraside çeşitli görevlere atanmak gibi haklara sahipken silah taşıma ruhsatı verilmemesinin hak ve nesafet kuralları ile bağdaşmadığını, 1987 yılından bu yana 6136 sayılı Kanuna aykırı hiçbir suç işlemediğini belirterek Ankara 9. İdare Mahkemesinin ısrar kararını temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Temyiz edilen kararla ilgili dosyanın incelenmesinden, bozulması istenen kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve dilekçede ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, davacının temyiz isteminin reddi ile Ankara 9. İdare Mahkemesinin 28.9.2001 günlü, E:2001/1290, K:2001/1021 sayılı ısrar kararının onanmasına, dosyanın Ankara 9. İdare Mahkemesine gönderilmesine, 22.1.2004 günü oybirliğiyle karar verildi.