Bölge Adliye Mahkemesi 2026/260 E. 2026/363 K. – Fesih Ve Tasfiye

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

14. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO: 2026/260

KARAR NO : 2026/363

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ: 04/12/2025 tarihli ara karar

NUMARASI : 2025/1113 Esas

DAVANIN KONUSU: Şirketin fesih ve tasfiyesi

Taraflar arasındaki fesih ve tasfiye davasının ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sırasında davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine dair verilen 04.12.2025 tarihli ara karara karşı, davacı vekilince yasal süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyasında, davacı vekili tarafından davadan feragat ettiğine dair dilekçe verildiği anlaşılmıştır.Her ne kadar ilk derece mahkemesince ara karar hakkında verilen hükme karşı davacı vekilince istinaf başvurusu yapılmış ise de davacı vekili 04.02.2026 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini beyan etmiştir.

HMK'nın 307. maddesi uyarınca feragat, davacının, talep konusundan kısmen veya tamemen vazgeçmesidir. Aynı Kanun'un 310. maddesi uyarınca, feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir.

Davacı vekilince davadan feragat edilmekle, ara karar yönelik istinaf başvurusu konusuz kaldığından, istinaf başvurusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair aşağıdaki karar verilmiştir.

KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Davacının davadan feragat etmesi nedeniyle 04.12.2025 ara karara yönelik istinaf başvurusu konusuz kaldığından, başvuru hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

2-Davacı tarafından yatırılan istinaf harçlarının Hazineye gelir kaydına,

3-Davacı tarafından yapılan kanun yolu giderlerinin kendi üzerlerinde bırakılmasına,

4-Gerekçeli kararın ilk derece mahkemesince taraf vekillerine tebliğine,

5-Dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair;

Dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda oy birliği ile kesin olarak karar verildi. 26.02.2026

KANUN YOLU: HMK'nın 362/1.f maddesi uyarınca karar kesindir.