Bölge Adliye Mahkemesi 2021/51 E. 2021/215 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/112 - 2024/381 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ ESAS NO : 2022/112 KARAR NO : 2024/381 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 10/06/2021 NUMARASI : 2021/51 E. - 2021/215 K. DAVACI : VEKİLİ : DAVALI : DAVANIN KONUSU : YİDK Marka Kararı İptali Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/06/2021 tarih ve 2021/51 E. - 2021/215 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin 29, 30, 35, 43. Sınıfta "... ..." ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunduğunu, 2020/40196 kod numarasını alan başvurunun Markalar Dairesi Başkanlığıca “hayvansal kaynaklı sütler, bitkisel kaynaklı sütler, süt ürünleri, tereyağları, tuz, çaylar ve buzlu çaylar” emtiası bakımından reddedildiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını, itirazlarının da YİDK’nın 2020-M-10133 sayılı kararı ile kısmen kabul edilerek, başvurunun "Tuz. Çaylar buzlu çaylar. tereyağ” emtiası bakımından markanın tescil işlemlerine devam edilmesine, “hayvansal kaynaklı sütler, bitkisel kaynaklı sütler, süt ürünleri” bakımından ise marka başvurularının 5/1-ç maddesi gereğince nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkiline ait marka ile itiraza mesnet gösterilen markalar arasında, Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 5/1-ç maddesinde aranan aynılık/ayırt edilemeyecek kadar aynılık koşulunun gerçekleşmediğini, müvekkiline ait marka başvurusu ile redde mesnet gösterilen markalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, müvekkilinin marka başvurusunun davalı Kurum tarafından redde mesnet gösterilen markalar ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını ileri sürerek YİDK'nin 2020-M-10133 sayılı kararının iptali ile 2020/40196 sayılı "... ..." markasının başvuru kapsamından çıkartılan tüm emtia yönünden tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, karşılaştırılan markalar arasında ayniyet bulunmadığı gibi ayırt edilemeyecek derecede benzerlik de bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK'nın 2020-M-10133 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, 6769 sayılı SMK 5/1-(ç) maddesi anlamında davaya konu marka başvurusu ile redde mesnet markaların aynı / ayırt edilmeyecek kadar benzer olmadığı yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğunu, markalar arasında ayniyet derecesinde (ayırt edilemeyecek derecede) benzerlik bulunduğunu tespit etmenin mümkün bulunduğunu, davacı başvurusunda yer alan "... + 1965" ibarelerinin başvuruyu redde mesnet markadan ayırt edici kılmadığını, davaya konu marka ile redde mesnet arasında SMK m. 6/1 anlamında iltibas değerlendirmesi yapmayı gerektirmeyecek (ayırt edilemeyecek) kadar benzerlik bulunduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. GEREKÇE : Dava, YİDK marka kararı iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğu, davacının başvuru konusu yaptığı "... 1965 ... + Şekil" ibareli markasının beyaz zemin üzerine turuncu çerçeveli koyu gri daire üzerine, turuncu şerit üzerinde beyaz harflerle "..." ibaresine, bu ibarenin üzerinde yer alacak ve logo içerisinde yer alan gri renkte iç içe geçmiş çift daire sembolünün içerisinde konumlandırılmış beyaz renkte olacak şekilde iç içe geçmiş olan "satır ve bıçak" şekillerine, bu ibarenin altında ise gri zemin üzerinde beyaz harflerle "1965" ibaresine ve "..." ibarelerine yer verildiği, markalar arasında "..." ibaresinin müşterek olarak bulunmasına rağmen, markaların tıpa tıp aynı olmadığı, şekil unsurunun, yazım karakterlerinin, renk ve kombinasyon ile başvuru konusu markaya görsel ve işitsel olarak ayırt edicilik kattığı, markalar arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı, somut uyuşmazlık açısandan emsal alınabilecek nitelikteki, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2021/190 Esas, 2022/3946 Karar ve 24/05/2022 Tarihli, "...+şekil" - ...+şekil" ibareli markalara yönelik verdiği kararında, şekil unsurları bakımından yaratılan farklılığın SMK'nın 5/1-ç maddesinin uygulanmasını engelleyeceği sonucuna varıldığı, başvuru markasında ve redde mesnet alınan markada yer alan farklı şekil ve rakam unsurları nedeniyle her iki markanın SMK'nın 5/1-ç maddesi bağlamında benzer kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir. HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalı ... tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,3‬0-TL'nin davalı... tahsili ile Hazineye irat kaydına, 3-İstinaf aşamasında davalı ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı ... uhdesinde bırakılmasına, 4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 01/03/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 29/03/2024 Başkan Üye Üye Katip Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.