Bölge Adliye Mahkemesi 2021/18 E. 2021/376 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20.HUKUK DAİRESİ ESAS NO : 2022/249 KARAR NO : 2024/599 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R BAŞKAN : ... ... ÜYE : ... ... ÜYE : ... ... KATİP : ... ... İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 20/10/2021 NUMARASI : 2021/18 E. - 2021/376 K. DAVACI VEKİLİ : DAVALI DAVANIN KONUSU : YİDK Kararının İptali Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/10/2021 tarih ve 2021/18 Esas - 2021/376 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraf vekillerince istenmiş ve istinaf dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, müvekkilinin 2020/00309 sayılı çoklu sandalye tasarım başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin bu başvuruya yaptığı itirazın YİDK tarafından kısmen kabul edildiğini ve 5,6,7,8 sayılı tasarımların reddine karar verildiğini, değerlendirmede bir sandalye tasarımının sahip olabileceği kısıtlı varyasyonların göz önüne alınmadığını, davalı firma tarafından dayanak gösterilen 2005 00633/1, 2014 04578/3 ve 2014 04578/4 numaralı tasarımlar her ne kadar Kurum tarafından benzer görülmüşse de itiraza mesnet bu tasarımların, müvekkili tasarımları ile aynı olmayıp genel izlenim itibariyle birçok farklılık taşıdıklarını, yine davalı firma tarafından dayanak gösterilen 2005 01895/1, 2006 00251/1, 2009 00877/1, 2009 05795/1, 2012 01373/1, 2012 01373/2, 2012 01373/3, 2014 04578/1, 2014 04578/2, 2017 02662/6, 2017 02662/7, 2017 02662/8, 2017 05210/1, 2017 05211/1 ve 2017 05213/1 sıra numaralı tasarımların da genel izlenim itibariyle müvekkil tasarımından oldukça farklı olduğunu, söz konusu tasarımlar sandalye olduğundan bu tarz tasarımlarda olması gereken ana hatlar belli olup farklılığı sağlayan hususun, tasarımlarda kolluk, bacak, üzerinde yer alan dokular olduğunu, sandalye tasarımında yer alan kol, bacak gibi hususların teknik zorunluluktan kaynaklı bulunduğunu, bu kısımlar olmadan sandalye tasarımı üretmenin mümkün olmadığını, somut olayda tasarımlar arasındaki farkların bilgilenmiş kullanıcı tarafından kolayca fark edilebileceğini ileri sürerek, YİDK'in 2020/T-783 sayılı kararının iptaline, söz konusu tasarımların tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, davacıya ait dava konusu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davaya konu 2020 00309-5 sayılı tasarımın, yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini haiz bir tasarım olduğu, dava konusu diğer tasarımların ise yeni ve ayırt edici olmadıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2020 00309-5 sayılı tasarım bakımından 2020/T-783 sayılı YİDK kararının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, mahkemenin müvekkiline ait 2020/00309-5 numaralı tasarımın yeni ve ayırt edici olduğuna ilişkin kararı yerinde olmakla beraber kalan 2020/00309/6, 7 ve 8 sayılı tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığına ilişkin kararının hatalı bulunduğunu, müvekkiline ait söz konusu tasarımlar ile dayanak gösterilen tasarımlar arasında genel görünüm itibarıyla benzerlik olmadığını, benzer sayılabilecek kısımların ise teknik zorunluluktan kaynaklandığını, müvekkili tasarımlarının yeni ve ayırt edici olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir. Davalı ... vekili, davaya konu 2020 00309-5 nolu tasarımın, redde mesnet tasarımlardan sadece küçük ayrıntılar olarak sayılacak farklılıklar arz ettiğini, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenim yönünden belirgin farklılıklara sahip olmadığını, SMK m.56 ve m.57 hükümleri bağlamında yeni ve ayırt edici bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı Şirket vekili, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununa göre bir tasarımın tescil edilebilmesi için yenilik ve ayırt edicilik şartlarını sağlaması gerektiğini, ancak dava konusu tasarımlarda bu iki kriterin sağlanmadığını, dolayısıyla bu tasarımların tescil edilemeyeceğini, 2020 00309-5 nolu tasarımın 2005 00633/1, 2014 04578/3 ve 2014 04578/4 sıra numaralı tasarımlar karşısında bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle benzer olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir. GEREKÇE : Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, içinde tasarım uzmanlarının da bulunduğu bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda, dava konusu 5 nolu tasarımın yeni ve ayırt edici olduğunun, 6,7,8 nolu tasarımların ise ayırt edicilik kriterini haiz olmadıklarının açıklandığı, söz konusu raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, buna göre dava konusu 5 nolu tasarımın yeni ve ayırt edici olduğu, bu yönden YİDK kararının yerinde bulunmadığı, dava konusu diğer tasarımların ise ayırt edicilik niteliğini haiz olmadığı anlaşılmakla, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir. HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davacı vekili, davalı şirket vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı, davalı şirket ile davalı ... tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 346,9‬0 TL bakiye harcın ayrı ayrı anılan taraflardan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 3-İstinaf aşamasında davacı, davalı şirket ile davalı ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdelerinde bırakılmasına, 4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 22/03/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 22/03/2024 Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ...