Bölge Adliye Mahkemesi ·
Bölge Adliye Mahkemesi 2019/58 E. 2022/13 K.
- Mahkeme
- Bölge Adliye Mahkemesi
- Esas No
- 2019/58
- Karar No
- 2022/13
- Karar Tarihi
T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ ESAS NO : 2022/1325 KARAR NO : 2024/1505 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R BAŞKAN : ... ... ÜYE : ... ... ÜYE : ... ... KATİP : ... ... İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 19/01/2022 NUMARASI : 2019/58 E. - 2022/13 K. DAVACI VEKİLİ : DAVALI : DAVANIN KONUSU : Maddi Tazminat Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19/01/2022 tarih ve 2019/58 Esas - 2022/13 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, müvekkili şirketin, ... isimli bilgisayar yazılımın FSEK uyarınca eser sahibi olduğunu, müvekkilinin, bu programın kullanılması ve sair şekilde çoğaltılması, değiştirilmesi, işlenmesi, tersine mühendislik işlemine tabi tutulması, tamamının veya bir bölümünün başka bir şekilde kullanılması vs. konularda ülkemizde veya yurt dışında hiçbir kişi ya da kuruluşa izin ya da yetki vermediğini, Malatya 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 19.10.2017 tarih ve 2017/3687 D.İş sayılı kararı doğrultusunda yapılan arama ve el koyma işlemi sonucunda davalıya air 1 adet bilgisayarda mali hakları müvekkili şirkete ait olan ... ... yazılımı ile birtakım modüllerinin kurulu ve çalışır durumda olduğunun tespit edildiğini, davalının bu eyleminin müvekkili şirketin mali haklarına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000.-TL’nin, öncelikle programların yükleme tarihlerinin tespit edilmesi halinde yükleme tarihinden itibaren, mümkün olmaması halinde ise haksız eylemin gerçekleştiği tarihten itibaren işleyecek ticari(reeskont) faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 15.680,40 TL olarak ıslah etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin "..." firması olarak Malatya'da sadece gayrimenkul alım satım işleriyle uğraştığını, TBK uyarınca simsarlık faaliyetlerini yürüttüğünü, davacı firmanın harita programcısı olup belediyelerin harita programlama, imar kadastro işlemlerine yönelik çalışmalar yaptığını, müvekkili firmanın söz konusu programı aktif olarak kullanmasının ve fayda sağlamasının mümkün bulunmadığını, davalının bilgisayarının bozulduğu dönemde vermiş olduğu bilgisayar tamircisinin müvekkilinin bilgisi dışında demo programı bilgisayarına yüklediğini, söz konusu programın davalıya hiçbir şekilde fayda sağlamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacıya ait eser niteliğinde olan bilgisayar programının davalı tarafa ait iş yerindeki bilgisayarda yüklü ve çalışır vaziyette bulunduğu, davacıya ait bilgisayar programının yüklenebilmesi için, davacının izninin alındığını gösteren bir belgenin olmadığı, mali hakları davacının tasarrufunda olan bilgisayar programının, davalının kontrolünde olan bir bilgisayara izinsiz (lisanssız) yüklenerek çoğaltılmasının, davacı hak sahibinin FSEK'in 22. maddesinden kaynaklanan çoğaltma hakkını ihlal ettiği, çoğaltma hakkının ihlaline dayalı olarak davacı tarafın tazminat talebinde bulunabileceği, davacının FSEK'in 68. maddesi kapsamında talep edebileceği tazminat miktarının 15.680,40 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile; 15.680,40 TL telif tazminatının 20/10/2017 tarihinden itibaren değişik reeskont faiz oranları üzerinden işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı vekili, müvekkilinin konut ve daire alım satım işiyle iştigal ettiğini, mühendislik alanında kullanılan dava konusu bilgisayar programını kullanmasının söz konusu olmadığını, dava konusu programının müvekkilinin bilgisayarının bozulması nedeniyle tamire verdiği bilgisayar teknikeri tarafından yüklendiğini, müvekkilinin bilgisi ve izni olmadan yüklenen programdan sorumlu tutulmaması gerektiğini, müvekkilinin dava konusu programı çoğaltma, yayma, işleme gibi bir faaliyette bulunmadığını, mahkemece alınan bilirkişi raporunda bilgisayarda ek modüllerin kurulu olmadığından, ana modülün çalışmayacağı tespiti yapılmasına rağmen bu hususun dikkate alınmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir. GEREKÇE : Dava, FSEK'in 68. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, gerek aynı olay sebebiyle davalı hakkında açılan ceza dava dosyasında gerekse de mahkemece alınan bilirkişi kök ve ek raporlarında davalıya ait iş yerinde bulunan bilgisayarda, davacının mali haklarına sahip olduğu ... adlı bilgisayar yazılımının kurulu ve çalışır vaziyette olduğunun tespit edildiği, mahkemece alınan bilirkişi kök ve ek raporlarında davalının bilgisayarında tespit edilen yazılımın ek modüller olmadan çalışmayacağına dair bir tespitin yer almadığı, söz konusu yazılımın izinsiz olarak bilgisayara kurulmasının, davacının mali haklarının ihlali niteliğinde bulunduğu, davalının bu eylemden sorumlu olduğu, FSEK'in 68. maddesi uyarınca istenebilecek tazminatın usulünce tespit edildiği, davalının dava konusu yazılımın bilgisi ve izni olmadan yüklendiği savunmasını da ispatlayamadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir. HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 1.071,13-TL nispi istinaf karar ve ilam harcından, davalı tarafından istinaf başvurusunda peşin olarak yatırılan 268,00-TL harcın mahsubu ile bakiye 803,13-TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 3-İstinaf aşamasında davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına, 4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 5-Kararın tebliği ve harç işlemlerinin yerel mahkeme tarafından yaptırılmasına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 30/09/2024 tarihinde HMK 362/1-a maddesi uyarınca miktar itibariyle KESİN olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 16/10/2024 Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ...