Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16219 E. 2024/10267 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/141 E., 2016/88 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle sanığa isnat edilen olayın hayatın olağan akışına uygun olmadığına, sabah mesai saati kalabalığında sanığın cinsel organını çıkarıp katılan mağdureyi kaçırmasının mümkün olmadığına, dosyada sanığın savunmasını doğrulayan tanık beyanları bulunduğuna, ayrıca katılan mağdurenin beyanından başka delil bulunmadığına, sanığın katılan mağdurenin kazaya sebebiyet vermesinden ötürü uyarmak için arkasından gidip bakmayınca kolunu tuttuğunu kabul ettiğine, suçu kabul etmemekle birlikte Mahkemece kabul edilen eylemin sarkıntılık aşamasında kaldığına ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Olay günü katılan mağdureyi kolundan tutarak araca yaslayıp üzerine abanarak cinsel istismarda bulunan sanığın eyleminin cebir kullanma boyutuna varmadığının anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesinin uygulanma koşulları oluşmamasına rağmen sanık hakkında anılan maddenin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Çocuğun cinsel istismarı eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile katılan mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, katılan mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında olay günü sanığın cinsel istismar eylemi dışında katılan mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden Tebliğnameye aykırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.