Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2012/8794 E. 2013/4036 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2012/8794
Karar No
2013/4036
Karar Tarihi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Dava, ticari aboneliği bulunan davacının davalı tarafından düzenlenen kaçak elektrik tüketim ve ek tahakkuk faturaları nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile ödenmek durumunda kalınan miktarların istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece daha önce verilen görevsizlik kararının Yargıtay 19.Hukuk Dairesince “ taraflar tacir olup uyuşmazlığın ticarethanede kullanılan kaçak elektrik nedeniyle tahakkuk ettirilen bedelden kaynaklanmış bulunmasına göre genel mahkemelerin görevli olduğu” gerekçesiyle bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda kaçak kullanım bedeli yönünden istem reddedilmiş; geçmişe dönük olarak tahakkuk ettirilen ek tahakkuk bedelinin her türlü şüpheden arınmış, tüketici hak ve mevzuatına uygun bulgu ve tespitlere dayanmadığı gerekçesiyle 157.243,00 TL yönünden borçlu olmadığının tespiti ile ödenen 151.287,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davacı ve davalı temyiz etmişlerdir. Davacı tekstil kolunda faaliyette bulunmakta olup, davalı elemanlarınca düzenlenen 11.11.2006 tarihli “sayaç gerilim klemensleri açılarak değer yazdırılmadığı“ şeklindeki tespiti üzerine düzenlenen kaçak tutanağı nedeniyle (3.11.2006-11.11.2006) tarihleri arasındaki dokuz günlük süre için tahakkuk ettirilen 12.506,24 TL kaçak kullanım bedeli ile tutanak öncesi ve sonrası tüketimlerin karşılaştırılması sonucunda tespit edilen eksik tüketim nedeniyle (30.12.2005-3.11.2006) tarihleri arasındaki dönem için tahakkuk ettirilen 157.243,00 TL’lik kaçak ek tahakkuku nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile ödediği miktarın istirdadını istemiştir. 2012/8794-2013/4036 S/2 Davalı cevabında, yapılan tahakkukların mevzuata uygun olduğunu, davacının tesisatın ölçü devresine müdahale ederek sayacın tüketim kaydetmesini engellediğinin belirlenmesi nedeniyle yapılan kaçak tahakkuku ile tutanak öncesi ihtilaflı dönem ile tutanak sonrası tüketim değerleri karşılaştırıldığında açık şekilde bir artış olduğundan yapılan ek tahakkuk miktarının da doğru olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Hükme dayanak yapılan elektrik mühendislerince verilen bilirkişi raporunda kaçak kullanım tahakkukunun doğru olduğu, ancak ek tüketim faturası yönünden doğru bilgi ve belgelerin mevcudiyeti konusunda tam ve kesin bir kanaat oluşmadığı, ekonomik parametrelerin de etkisiyle bir çok sektörde olduğu gibi tekstil sektöründe de üretimin esas itibariyle talebe, geçici siparişlere, mevcut makinelerin bir kısmının yenilenmesi, ilave eklenti ya da eksilmeler, kısmen devre dışı bırakılmaları sonucu buna bağlı tüketimin değişebileceği, davacı tüketimlerinin de değişim gösterdiği belirtilerek ek tahakkukun yerinde olmadığı belirtilmiştir. Dosya kapsamına göre tekstil kolunda faaliyet gösteren davacının tutanak sonrası elektrik tüketim miktarında önemli miktarda artış olduğu ve kaçak tutanağı ile de sayaç ölçü sistemine müdahale edilerek tüketim kaydetmesinin engellendiği sabittir. Her ne kadar üretim faaliyetlerinde bulunan işletmeler için elektrik tüketimleri talebe, siparişlere, kullanılan makinelere, yapılan iş miktarına göre değişebilirse de davacının tutanak öncesi tüketim değerlerinin, tutanak sonrası dönemde yaklaşık (%88) oranında artış göstermesinin gerekçesi konusunda mahkemece yeterince araştırma ve inceleme yapılmamıştır. O halde, mahkemece davacının ek tahakkuk dönemi olan (Aralık 2005-3.11.2006) tarihleri arasındaki ticari defterleri ile elektrik tüketimlerinin muhasebeci ve elektrik mühendisinden oluşan bilirkişi heyetine incelettirilerek yapılan iş ile alınan siparişler ve bunlara karşılık anılan dönemdeki elektrik tüketim miktarlarının uygunluğu ve bunların tutanak sonrası dönemle karşılaştırmasının yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyizinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına peşin alınan harçların istek halinde taraflara iadesine, 21.3.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2012/8794, K. 2013/4036, T. 30.12.2005, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2012-8794-e-2013-4036-k-bef5206f90d0