Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/4492 E. 2025/11575 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/4492
Karar No
2025/11575
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/655 E., 2024/64 K. SUÇLAR : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşya ve nakil aracının müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu, gıyabi kararın malen sorumluya tebliğ edilmediği, bu itibarla malen sorumlu vekilinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde kabul edildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Malen sorumlu ...'ın, suçta kullanılan nakil aracının ruhsat sahibi olduğu ve temyize hakkı bulunduğu anlaşıldığından; Ek Tebliğname'de malen sorumlu vekilinin temyiz istemi yönünden belirtilen "temyiz isteminin reddine" dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, malen sorumlu vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçeli karar başlığında 03.04.2013 tarihli suç tarihinin yazılmaması, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/3-son cümlesindeki "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme gereğince 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendi yönünden bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle malen sorumlu vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hükmün hak yoksunluklarına ilişkin bendinin devamına gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/4492, K. 2025/11575, T. 01.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-4492-e-2025-11575-k-73a63f36042e