Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/3884 E. 2025/12759 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/879 E., 2022/1761 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair ek karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2016/162 Esas, 2021/642 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93/1-2., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50, 52... . maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kararı verilmiştir.

B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2022/879 Esas, 2022/1761 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine, bu karara karşı sanık müdafiin temyiz isteminin, 11.02.2025 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Temyiz taleplerinin kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile reddedildiğine, bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiğine, bu kararın kendilerine tebliğ edilmediğine, eşitlik ve ayrımcılık yasağına aykırı olarak verilen ek kararın bozulmasına ve temyiz başvurularının kabulü talebine ilişkidir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296. maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gülnar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde karar verildi.