Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/3839 E. 2025/10775 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3839
Karar No
2025/10775
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/316 E., 2022/447 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dairemizin 29.12.2020 tarihli ve 2018/1125 Esas, 2020/19964 Karar sayılı ilâmı ile suçta kullanılan nakil aracının iadesine ilişkin kararın onanmak suretiyle kesinleştiği, 29.04.2022 tarihli hükümde bu nedenle nakil aracı hakkında mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmakla; ortada nakil aracına ilişkin incelenecek bir karar bulunmadığından katılan Gümrük İdaresi vekilinin nakil aracının müsaderesine yönelik temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2015 tarihli ve 2014/796 Esas ve 2015/195 Karar sayılı ilâmı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, anılan kararın sanık müdafi ile nakil aracının iadesi ve vekâlet ücreti ile sınırlı olarak Gümrük İdaresi vekili tarafından temyiz edildiği ve Dairemizin 29.12.2020 tarihli ve 2018/1125 Esas, 2020/19964 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu anlaşılmakla; 29.12.2020 tarihli hükümde sanık hakkındaki netice cezanın 2 yıl 11 ay hapis ve 400,00 TL adlî para cezası olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında, bozma üzerine yapılan yargılamada sanığın cezada kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilmeden sanık hakkındaki netice cezanın 3 yıl 14 ay hapis ve 10.000,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesi suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) Kanun'un 326/4. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenle, katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükme "1412 sayılı Kanun'un 326/4. maddesi gereğince sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek infazın 05.03.2015 tarihli hükümde verilen 2 yıl 11 ay hapis ve 400,00 TL adlî para cezası üzerinden yapılmasına” fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/3839, K. 2025/10775, T. 23.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-3839-e-2025-10775-k-03d8a7b80920