Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/4246 E. 2025/13253 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/1542 E., 2021/293 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tarihinde kolluk görevlilerinin önleme araması kararına istinaden sanık ...'a ait ... Market isimli iş yerinde yaptıkları aramada, kasanın bulunduğu masanın arka tarafında bulunan prefabrik bölmede büyük karton kutu içerisinde toplam 860 paket kaçak sigara ele geçirildiği cihetle; dosya kapsamına göre sanık ... kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş bir adlî arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı adlî arama kararının da bulunmadığı, önleme arama kararıyla yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu ve ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olup Anayasamızın 38. maddesinin altıncı fıkrasının “Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez.” hükmü ve yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin ikinci fıkrası, 230. maddesinin birinci fıkrasında da hukuka uygun surette elde edilen delillerin

kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise, hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeler ile dosyada bulunan kamuya açık alanlarda suçun önlemesi amacıyla verilen önleme arama kararına istinaden sanığın iş yerinde arama yapılamayacağının anlaşılması karşısında; hiçbir aşamada suçlamayı kabullenmemiş olan sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle, katılan vekilinin ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.