Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2009/2837 E. 2012/18090 K. – Kamu Kurum Ve

Konu: Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2009/2837
Karar No
2012/18090
Karar Tarihi
Konu
Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık HÜKÜM : Hükümlülük Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Emekli şef yardımcısı olan sanığın, ... Bankası ... Şubesinde bankkartlarını dağıtmakla görevli birimde sözleşmeli memur olarak çalıştığı sırada ..., ... ve ... isimli emeklilere kullanım süresi dolduğundan dolayı verilmek üzere şubeye gönderilmiş bulunan ancak hesap sahiplerinin vefat ettiğinden dolayı alınamayan 4 hesapla ilgili 3 adet bankkartı alarak, 24.12.1997 ve 12.05.1998 tarihleri arasında ... şubesinde geçici olarak çalıştığı sırada, 18.05.1998 ve 17.07.1998 tarihleri arasında ... şubesinde geçici olarak çalıştığı sırada anılan bankaların atm şubelerinden, 23.11.1998 ve 27.11.1998 tarihleri arasında ... Bölge Müdürlüğünde yapılan eğitime katıldığı sırada, 25.11.1998 tarihinde Bölge Müdürlüğünün bitişiğindeki ... şubesi atm sinden, 17.07.1998 tarihinde yeni görev yeri ... şubesinde çalışmaya başlaması ile bu tarihten sonra çalıştığı bankanın atm sinden mudilere ait hesaplardan para çekerek nitelikli zimmet suçunu işlediği dosya kapsamından anlaşılmakla, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.11.2005 gün 25983 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 168.maddesinin A fıkrası ile "bu kanunun geçici maddelerindeki düzenlemeler hariç olmak üzere 18.06.1999 tarihli ve 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile ek ve değişiklikleri" yürürlükten kaldırılmış olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7.maddesi uyarınca 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile 5411 sayılı Bankacılık Kanunu karşılaştırılıp lehe olan yasaların belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden, delillerin taktirinde ve suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2009/2837, K. 2012/18090, T. 05.06.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2009-2837-e-2012-18090-k-d70203c32aef