Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2009/10608 E. 2013/5268 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : 5179 sayılı kanuna muhalefet HÜKÜM : Sanığın beraatine Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1-Dosya, konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek, 10.08.2006 ve 04.10.2006 tarihli muayene ve analiz raporlarında ortaya konulan sonuçlar değerlendirilip, davaya konu gıda maddesinin "insan sağlığına zarar verecek muhteviyatta" olup olmadığı, "kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye düşürecek" nitelik arz edip etmediği konusunda mütalaa alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, somut olaya ilişkin olarak anlatılan hususlarda kesin görüş içermeyen, açıklayıcı genel bilgi verir mahiyetteki yetersiz bilirkişi raporuna dayanılmak suretiyle, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, 2-Suç ve karar tarihi itibariyle 5179 sayılı yasanın 29/1. maddesinde öngörülen cezanın miktarına göre sulh ceza mahkemesi görevli ise de; Hükümden sonra, 13.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren ve 5179 sayılı yasayı yürürlükten kaldıran 5996 sayılı yasanın 40/1-a maddesinde "İnsan tüketimine uygun olmayan gıdalar, masrafları sorumlusuna ait olmak üzere piyasadan toplatılır ve mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir. Bu ürünleri üreten veya piyasaya arz edenler hakkında kamunun sağlığına karşı suçlar kapsamında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur." şeklinde; 5237 sayılı TCK'nun 186/1. maddesinde ise "Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde bozulmuş, değiştirilmiş her tür yenilecek veya içilecek şeyleri veya ilaçları satan, tedarik eden, bulunduran kimseye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve binbeşyüz güne kadar adli para cezası verilir" şeklinde düzenlemeler yer alıp, 5237 sayılı TCK'nun 186/1.maddesinde öngörülen hapis cezasının üst sınırı itibariyle davaya bakma görevinin 5235 sayılı yasanın 11.maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait bulunduğundan, 5728 sayılı yasanın geçici 2. maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.