Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2008/5958 E. 2010/17017 K. – Kaçakçılık
Konu: Kaçakçılık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2008/5958
- Karar No
- 2010/17017
- Karar Tarihi
- Konu
- Kaçakçılık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kaçakçılık HÜKÜM : Hükümlülüğüne Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1-Davanın esasını çözen ya da kararın özünde değişiklik yapan, karar verilmesine yer olmadığına veya talebin reddine dair nihai kararlar duruşma yapılmadan evrak üzerinde verilmiş olsalar dahi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 267 ve 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesi uyarınca, temyize tabidir. Bu itibarla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesi uyarınca lehe yasanın belirlenmesi amacıyla, suçun unsurlarının tayini, takdir hakkının kullanılarak cezanın belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesinin gerektirdiği durumlarda hükmün zat ve mahiyetini değiştiren veya değiştirme ihtimali bulunan kararların 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak verilmesi gerekmektedir. Bu nedenlerle; 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, usulüne uygun şekilde duruşma açılıp ortaya çıkacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmesi, uygulamaya göre de; 2-Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin, fiil tarihi itibariyle pek fahiş bulunması nedeniyle, tazmini para cezasının suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 1918 sayılı yasanın 33/ son maddesi uyarınca 1/ 10 oranında artırılmasına karar verildiği halde, bu artırımın tekerrür nedeniyle yapıldığı düşünülerek, yazılı şekilde kesinleşen mahkumiyet kararındaki cezadan indirim yapılmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı ve 3-Hükümden sonra 8.2.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nun 5560 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında değişiklik yapan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCKnun 7. maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2010 günü oybirliğiyle karar verildi