Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2007/10807 E. 2010/2896 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 2313 sayılı Kanuna Aykırılık HÜKÜM : Hükümlülüklerine Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede; Sanık savunmalarında atılı suçu işlemediğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği cihetle babası olan diğer sanık ...'nin iddiası dışında mahkumiyetine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan babasının suç isnadına dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi, II-Sanık ... müdafiinin bu sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyizine gelince; Sanık hakkında 2313 sayılı yasanın 23/4. maddesine muhalefet etmekten dava açılmış ise de 5237 sayılı Kanunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve 08.07.2005 tarihli ve 5377 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki hali olan 191/1. maddesinde "Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi, bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Kendisi tarafından kullanılmak üzere uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran bitkileri yetiştiren kişi, bu fıkra hükmüne göre cezalandırılır" şeklinde düzenleme getirildiği, tüm dosya kapsamından sanığın kullanıcı olduğu anlaşılmakla, anılan düzenleme karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesi uyarınca lehe olan yasanın belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,10.02.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.