Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2011/9059 E. 2011/9216 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi KARAR TARİHİ :30.3.2011 Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı-menfi tesbit davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde temyiz eden davacı vekili Av. Hilmi Özalp ile davalı vekili Av. ... Soydan geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağı ve taraflar arasındaki bayilik sözleşmesi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin menfi tespit isteminin reddine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının depo ve servis istasyonu nitelikli kiralananda 1.1.2001 tarihli sözleşme ile kiracı olduğu halde 1.1.2001-31.12.2006 tarihleri arasındaki kira bedellerini ödemediğini belirterek, 71.400 TL kira alacağı ile 79.262.43 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 150.662.43 TL’nin tahsilini istemiştir.Davalı vekili, davanın haksız ve dayanaksız açıldığını, davalının davacıya bir kira borcunun bulunmadığını, taraflar arasında davacının iddia ettiği gibi bir kira ilişkisinin olmadığını, bir an için kira ilişkisinin varlığı kabul edilse dahi tarafların amacının burada bir kira ilişkisi kurmak olmadığını, sözleşmenin yasal formaliteler açısından iyi niyetle yapıldığını, buradaki amacın davalının Türkiye çapında kendisine ait servislerden birini kurmak için bir yer kiralanması formalitesini halletmek olduğunu, bugüne kadar kira parasının istenmediğini, diğer yandan davacının davada dayandığı kira sözleşmesindeki bazı hükümlerin sonradan doldurulduğunu, kira başlangıç tarihinde de çelişkiler bulunduğunu, yine kira parası konusunda uyuşmazlık olduğunu, bir kısım alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davacı, taraflar arasında düzenlendiğini iddia ettiği 1.1.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak 1.1.2001-31.12.2006 tarihleri arasında gerçekleşen kira alacağının tahsilini istemiştir. Anılan sözleşmede aylık kira parası 400 TL olup sözleşmenin özel şartlar bölümü 8. maddesinde yıllık kira artış oranının % 50 olacağı kararlaştırılmıştır. Davalı ise, bu kira sözleşmesine karşı çıkarak kendisinin sunduğu kira sözleşmesinde kira başlangıç tarihinin ay ve gününün yazılı olmadığını, aynı şekilde kira artış şartını düzenleyen özel 8. maddenin yer almadığını ileri sürmüştür. Her iki taraf da kira sözleşmesinin aslını sunamamışlardır. Her iki tarafın elinde de sözleşme fotokopileri bulunmaktadır. Taraflar arasında kira başlangıç tarihi ve kira artış oranı çekişmeli de olsa bir kira ilişkisinin bulunduğu sabittir. Tarafların kira sözleşmesinden kaynaklanan edimleri devam etmektedir. Bu durumda davacının kira sözleşmesine dayanarak kira alacağını talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Diğer yandan davacının dava tarihine kadar kira parasını talep etmemiş olması, kira borcunun ödendiği anlamına gelmez. Kira parasının ödendiğini davalı kiracının kanıtlaması gerekir. Davalı bu konuda yazılı delil sunamamıştır. Ancak davacı kira başlangıç tarihinden itibaren kira parası istemiş olduğundan ve davalı kira başlangıç tarihine karşı çıktığından öncelikle davacının kira başlangıç tarihini kanıtlaması gerekir. Bundan sonra davalının sunduğu kira sözleşmesi fotokopisinde kira artış şartını düzenleyen özel 8. madde yer almadığından aylık 400 TL kira parası üzerinden davalının zamanaşımı def’i üzerinde de durularak kira alacağının tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA ve Yargıtay duruşması için kendini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 825 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.