Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2011/10200 E. 2011/10216 K.

MAHKEMESİ :Ankara 11. İcra Mahkemesi İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile asıl alacağın ¼ payına tekabül eden 6.100-TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, 6.100-TL üzerinden % 40 icra tazminatının davalıdan tahsiline, şartları oluşmadığından tahliye isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Asıl olan duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiği öngörülmüştür. İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir Hükümlerin tefhimini düzenleyen HUMK.nun 381.maddesine göre ise kararın tefhimi en az 388.madde de belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Uyuşmazlık 24.000.-TL kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması, tahliye ve inkar tazminatına ilişkin olduğu halde mahkemece son oturum tutanağında davanın kısmen kabulüne denmekle yetinilmiştir. Bu şekilde karar vermekle HUMK.nun 388/11.maddesinin aradığı anlamda istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde belirtilmediğinden karar tefhim edilmiş sayılamaz. Bu nedenle HUMK.nun 381 ve 388.maddelerine ve 10.4.1992 tarih 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun şekilde karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 3.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.