Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2010/9763 E. 2010/10284 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2010/9763
- Karar No
- 2010/10284
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık,bir adet taşınmazdaki paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, paydaşlığın satılarak giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Paydaşlığın giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya bir kaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMUK.nun 569.maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir. Dava konusu 233 ada 1 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından 46/370 pay sahibi ...’ın dava açılmadan önce 30.05.1988 tarihinde ölmüş olduğu, ölü kişi aleyhine dava açılıp hüküm verildiği temyiz dilekçesine eklenen nüfus kaydı ile mirasçılık belgesinden anlaşılmıştır. Mahkemece ölü davalı paydaş ...’ın dosyada bulunan mirasçılık belgesinde yer alan mirasçılarına dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip davaya dahil edildikten sonra, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm verilmesi doğru değildir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.