Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/3721 E. 2010/1513 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCK’nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı; 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 492/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f. maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 203/1 maddesine uyan mühür bozma suçunu da oluşturacağı gözetilip, hükmün gerekçesinde bu suçtan bir değerlendirme yapılmadan ve lehe yasanın belirlenmesinde maddi ceza yasalarının kendi aralarında, infaz yasalarının da kendi aralarında ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca 1.6.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, 5237 sayılı TCY.nın lehe olması durumunda da aynı yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılamayacağı düşünülmeden 5237 sayılı Yasaya göre verilecek cezanın, infaz rejimi yönünden mükerrirlere özgü infaz rejimine ve 5275 sayılı Yasanın 108/1-c maddesine göre infazının sanığın lehine olmayacağı gerekçesiyle yazılı biçimde hüküm kurulması; 2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 492/2, 81/2-3. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/2-f; 203/1. maddelerinde öngörülen cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında uygulama yapılarak lehe yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine 17.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.