Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/10777 E. 2010/6266 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.12.2006 günü ve 2006/8-317 esas, 2006/319 sayılı kararı ile hükümden sonra 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 150/3. maddesindeki yeni düzenleme karşısında; sanığa zorunlu savunman atanması gerektiği, mala zarar verme suçunun şikayete bağlı oluşu ve yakınanın 04/11/2003 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını bildirmesine göre; eylemin ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturduğu yönündeki tebliğnamedeki düşünceler benimsenmemiştir. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hırsızlığın, “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılmış eşya” niteliği bulunmayan, sokak üzerinde park halinde bırakılan yakınana ait aracın kelebek camının kırılıp çalınması suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, ayrıca aynı Yasa maddesinin (e) bendiyle de uygulama yapılması, 2-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 3-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1. (pek aşırı), 59/2, 36. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 62/1, 53, 54/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları bakımından; uygulamaya göre sanık yararına olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi, 4-Kabule ve uygulamaya göre de; Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13/05/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.