Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2010/9319 E. 2011/4677 K.

Zimmet suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2010 gün ve 2009/379 Esas, 2010/131 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına ve 5237 sayılı TCK.nun 55/2. maddesine göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeden suçun karşılığı olan değerlerin müsaderesine hükmedilmesi, TCK.nun 53/1 maddesinde yazılan hak ve yetkinin kötüye kullanılması sureti ile suçun işlenmediği gözetilmeden sanık hakkında 53/5. maddenin tatbik edilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3 maddelerinde yer alan güvenlik tedbirlerinin kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkümiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında uygulanmasına" ve "TCK.nun 55/2. maddesi uyarınca suçun işlenmesi ile elde edilen ve suç konusu oluşturan maddi menfaatlere el konulamadığı gözetilerek 28.041,37 TL'nin kazanç müsaderesi hükümleri çerçevesinde bunların karşılığını oluşturan değerlerin MÜSADERESİNE" şeklindeki ibarelerin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.