Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2007/5740 E. 2011/23038 K.

Nitelikli zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; lehe kabul edilen 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca nitelikli zimmet suçundan mahkümiyetine dair, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2006 gün ve 2004/25 Esas, 2006/274 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda, 5237 sayılı TCK.nun 55/1. maddesi uyarınca zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine karar verilemeyeceğinden, bu konuda bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 212. maddesi gereğince ayrıca resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulmaması, suçun 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında 53/5. maddesinin uygulanmaması, 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesiyle yapılan artırım sonucu bulunan cezadan 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 7 yıl 9 ay 22 gün yerine 7 yıl 9 ay 21 gün olarak 1 gün eksik ceza tayini de karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.