Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2006/3583 E. 2010/2238 K.

Zimmet suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2005 gün ve 2004/122 Esas, 2005/163 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: 04.05.2005 günlü mahkümiyet hükmünün temyizinden sonra, 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle dosya yeniden ele alınarak 13.07.2005 günlü ek karar tesis edilmiş ise de; ilk hükmün temyizi ile mahkeme dosyadan el çekmiş bulunduğundan sonradan kurulan ek kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre, sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinde “zaman bakımından uygulama,” 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, “lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul” kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bu Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında, 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanığın hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kabule göre de; Sanığın zimmet miktarının 337.263.436 TL. olduğu kabul edilmesine rağmen, 16.12.2004 tarihli kurum yazısında miktar çok daha fazla gösterilerek tümünün ödenmediği ifade edildiğinden; zimmet miktarının ödenip ödenmediği hususunda tereddüt hasıl olduğu gözetilip ve önceki yazılar da ilgi tutularak faiz ve masraflar hariç zimmet miktarının ödenip ödenmediği veya yatırılan teminattan karşılanıp karşılanmadığı hususları katılan kuruma sorulup sonucuna göre sanık hakkında iade hükmünün uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi yerine yazılı şekilde hükme varılması, Zararın ödenmesi sebebiyle 765 sayılı TCK.nun 202/3. maddesi uyarınca sanığın cezasından indirim yapıldıktan sonra bu defa aynı Yasanın 202/4. maddesi uyarınca 39.684.591 TL. zararın re’sen ödettirmesine karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi, Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.