Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2009/6749 E. 2010/3146 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2009/6749
- Karar No
- 2010/3146
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... Gazetecilik ve Mat. AŞ ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Tek Yay. San. ve Tic. AŞ ve diğerleri aleyhine 02/03/2006 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/06/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur. Davacılar; sahibi, yönetim kurulu başkanı ve yayınlayanı oldukları ... gazetesine, davalı Şirketin sahibi olduğu ... ... adındaki radyo kanalında, diğer davalı program sunucusu tarafından söylenen söz ve sergilenen eylemin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir. Davalılar ise, yayın sırasında gazetenin gerçekten yırtılmadığını, yayın akışı gereğince sadece kağıt yırtma sesi yayımlandığını, hukuka ve ahlaka aykırı bir eylemleri bulunmadığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır. Yerel mahkemece, yayının ses ile sergilenen davranışlar olduğu, sunucunun yayın akışı gereğince ve güldürme amacıyla söylenen sözlerle kişisel değerlendirmelerde bulunduğu, eylemin kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı gerekçesiyle istemin tümden reddine karar verilmiştir. Dava konusu yayın, ... ... adındaki radyo kanalında hafta içi her gün 07:30 - 09:00 saatleri arasında canlı olarak yayınlanan “... ...” adlı radyo programında yapılmış olup 31.03.2005 günlü yayında program sunucusu olan davalı ..., günlük gazete haberini okuyarak yorumlamıştır. ... gazetesine ilişkin yayın sırasında ise bir süredir ... gazetesine taktığını belirtmiş, fotoğraflı bir haberle ilgili yorum yaparak, fotoğrafın da yanlış basılmış olabileceğini açıkladıktan sonra “Yırtcam ben bu ... gazetesini” biçiminde sözler kullanmış ve radyoda gazete yırtılmasına ilişkin sesler yayınlanmıştır. Davacıların şikayeti üzerine Üsküdar 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06.12.2007 gün ve 2005/377-2007/657 kararı ile davalılardan ...’nın ... gazetesinin tutumunu beğenmediği yolundaki açıklamalarının ardından yırtarım böyle gazeteyi deyip yırtma sesi vermek suretiyle Türk Ticaret Yasası'nın 64. maddesine aykırı hareket ettiği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiş ve ceza kararı kesinleşmiştir. Dava konusu yayın ve yayın içeriği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yayın bir bütün olarak değerlendirildiğinde davalı, diğer gazeteler yönünden belirlenen yayın yönteminden çıkarak, davacı gazeteye taktığı belirtilip gazetenin yırtılma sesiyle yayın yapmıştır. Programın özelliği gereği sunucunun gazete haberleri ile ilgili yorum ve eleştiri yapması, kişisel düşüncesini açıklaması beklenen ve olağan bir tutum ise de, bu sınırların ötesine geçilerek davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak biçimde davranış sergilemesi doğru değildir. Ayrıca, gazete eylemli olarak yırtılmayıp yırtma sesinin yayımlanmış olması da saldırının varlığını ortadan kaldırmaz. Alaycı ve küçük düşürücü sözlere yer verilerek yapılan yayının, yayın akışı gereği ve güldürme amacıyla yapıldığı kabul edilemez. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacıların kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu benimsenerek, davacılar yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.