Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/6770 E. 2025/1490 K. – Fuhuş

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/409 E., 2021/209 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Bozma üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararıyla sanık hakkında fuhuş suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteğinin; temyiz etmek istediğine, ilgi ve alakasının olmadığına, kartları bulduğuna yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın savunmasında iddiaya konu kartvizitleri bulduğunu belirtmesi, kart sahibinin soruşturma aşamasında sanığı tanımadığını belirtmesi, sanığın ise fuhuş eylemiyle bir ilgisinin bulunmadığını ifade etmesi ve suç tarihi itibariyle 6763 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 227/3. maddesinin yürürlükte bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın mağdurun gerçekleştirdiği fuhuş eylemlerine 5237 sayılı Kanun'un 227/2. maddesi kapsamında katkı sağladığına dair dosyada mevcut her türlü şüpheden uzak, kesin bir delil bulunmadığı ve sanığın sadece kartviziti üzerinde taşımaktan ibaret eyleminin suç tarihi itibarıyla suç teşkil etmediğinden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.