Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/35594 E. 2024/11677 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Temyizin kapsamının, Bölge Adliye Mahkemesince hakaret suçu yönünden kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile görevi yaptırmamak için direnme suçuna dair verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde, karar ve ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedildiği, bu karara yönelik sanık müdafiinin bulunduğu temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli ek kararıyla görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden reddedildiği anlaşılmıştır. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz nedenleri özetle; atılı suçların işlendiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın anti sosyal kişilik bozukluğu ve panik atak hastalığı olduğuna, doktor ve ilaç talebinin görevlilerce karşılanmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. III. GEREKÇE A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, aynı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ile anılan Kanun'un 296/1. maddesinde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın usûl ve yasaya uygun olduğu anlaşılmıştır. B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığa yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlar yönünden yeterli araştırma yapılmadan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu hususta bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında isabetsizlik olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.