Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2014/33480 E. 2018/20168 K. – Tehdit

Konu: Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2014/33480
Karar No
2018/20168
Karar Tarihi
Konu
Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ve olayın tek tanığı olan ... dinlenilmeden hüküm kurularak, CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması, 2-Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağından; duruşma açılarak kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve sanığın eylemi ile yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi yerine, açıklanan ilkelere uyulmadan verilen kararla Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232 ve 289/1-g (1412 sayılı CMUK’nın 308/7) maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması, 3-Kabule göre de; Sanığın, eve geldiğinde saksıların dağılmış vaziyette,eşinin kolunda yaralanmalarının olduğunu gördüğünü ve tartıştığı müşteki Mehmet Acartürk'ün de kendisini tehdit ettiğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/33480, K. 2018/20168, T. 21.11.2018, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2014-33480-e-2018-20168-k-3a1911912568