Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 2015/6273 E. 2016/2873 K. – Kayıt Kabul

MAHKEMESİ : Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. Davacı vekili, müvekkillerinin davalıdan satış vaadi sözleşmesi ile daire satın aldıklarını, davalının sözleşmede belirtilen sürede inşaata başlayıp bitiremediğini ileri sürerek, davalıya ödedikleri 27.300 Euro ile 4.000 Euro cezai şart bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmenin resmi şekilde yapılmaması nedeniyle geçersiz olduğu, bu nedenle davacının sebepsiz zenginleşme hükümleri gereği ödediğini isteyebileceği, cezai şart talep edemeyeceği gerekçesi ile 23.700 Euro'nun davalının iflas tarihi olan 28.05.2013'ten itibaren işeyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. 1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına özellikle temyiz edenin sıfatına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2) Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir. Davacılar ile müflis arasındaki 26.03.2008 tarihli sözleşme hukuki niteliği itibari ile 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunda düzenlenen ön ödemeli konut satışı sözleşmesi niteliğindedir. Bu nitelikteki bir sözleşmenin yazılı şekilde düzenlenmesinden sonra bilahare şekil eksikliği ileri sürülemez. (madde 41/1.cümle). Bu itibarla, yanlar arasındaki sözleşmenin geçersizliğinden bahisle cezai şarta yönelik istemin reddi isabetsizdir. Bunun yanında dava, yargılama sırasında davalının iflası nedeniyle İİK'nun 235. maddesinde düzenlenen kayıt kabul davasına dönüşmüştür. Aynı zamanda davacıların iflas masasına başvurusu üzerine sözleşmenin 7.4 maddesinde yazılı ödenen bedelin istirdatı ile ilgili talep kabul edilerek alacak masaya kayıt edilmiştir. Bu nedenle dava dilekçesinde yazılı bu kısımla ilgili dava konusuz kaldığından, anılan taleple alakalı olarak karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmek gerekirken, aksi yönde hüküm tesisi usul yasaya aykırıdır. Kabule göre de; az yukarıda izah edildiği üzere, dava kayıt kabul davası niteliğinde olduğu halde tahsil kararı verilmesi ve iflas tarihine kadar faiz yürütülebileceği gözden kaçırılarak hüküm altına alınan alacağa iflas kararının kesinleştiği tarihten itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi de yerinde olmamıştır. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcnı istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.