Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 2014/3303 E. 2014/8156 K. – Alacak

MAHKEMESİ : Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 28/11/2013 NUMARASI : 2012/142-2013/794 Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -K A R A R- Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan sözleşme gereği müvekkilinin davalının A. Şube Müdürlüğüne bağlı güvenlik işlerini yaptığını, 2008 yılı Ekim ayından 2011 yılı Şubat ayına kadar olan kısım yönünden davalı tarafça müvekkilinin hak edişinden %5 tutarında kesinti yapıldığını, hak edişlerin bir kısmından daha önce kesinti yapılmadığı gerekçesi ile müvekkili şirketten istendiğini, müvekkil şirketin ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 9.000,00 TL'nin kesme ve tahsil tarihlerinden itibaren yasal faizi ile bilikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 9.644,00 TL'ye artırmıştır. Davalı vekili, yapılan işlemlerin ve kesintilerin ihalenin tabi olduğu mevzuata, Kamu İhale Tebliğine ve sözleşmelere uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının alacağının 2008 yılından 2011 yılının Şubat ayına kadar olan bölüme ait bulunduğu, davacının alacağının doğduğu dönemde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanun'un 81. maddesinin 1-ı bendinde işveren hissesinin 5 puanlık kısmına isabet eden tutarın hazinece karşılanacağının hükme bağlandığı, söz konusu yasal düzenleme karşısında davalı tarafından yapılan kesintinin haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 9.644,00 TL'nin 9.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 644,00 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle bilirkişi raporları arasındaki farklılığın, hukuki görüş farklılığından kaynaklanmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.