Yargıtay 23. Ceza Dairesi 2015/14210 E. 2015/4140 K. – Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Silahla tehdit, mala zarar verme HÜKÜM : Silahla tehdit suçundan beraat, mala zarar verme suçundan mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, olay tarihinde, daha önce husumetli bulunduğu katılana ait aracın motor kısmına benzin dökmek suretiyle yaktığı, olay yerinden uzaklaştığı esnada, aracın yakıldığını gören mağdurlar ... ve ...'in sanığı yakalamaya çalıştığı, bu esnada sanığın elinde bulunan av tüfeği ile mağdurlara “yaklaşmayın, ateş ederim” dediği ve tüfeği iki el havaya doğru ateşlediği, bu surette sanığın mala zarar verme ve silahla tehdit suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda, A) Sanık hakkında mağdurlara yönelik silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın, üzerine atılı silahla tehdit suçu nedeniyle, suç unsurlarının oluşmadığına dayalı olarak verilen beraat kararını temyizde hukuki bir yararı olmadığı gibi hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz de bulunmadığından temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, B) Sanık hakkında katılana yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.