Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2016/29371 E. 2020/2327 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2016/29371
Karar No
2020/2327
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının iş sözleşmesine haksız olarak son verildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: Davacı Temyizi Yönünden; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin REDDİNE, Davalı Temyizi Yönünden; 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi uyarınca, hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde çalışmasının 2012 yılının Haziran ayına kadar sürdüğünü ileri sürmesine rağmen hesaplamada bu beyanın dikkate alınmaması talep aşımı mahiyetinde olup hatalıdır. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 12.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/29371, K. 2020/2327, T. 12.02.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2016-29371-e-2020-2327-k-9cce0329b7a2