Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2013/26084 E. 2013/28667 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/26084
Karar No
2013/28667
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence geçerli sebep olmadan sendikal faaliyetlerde bulunduğu sebebiyle feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde sendikal tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir. Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatma tazminatının beş aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir. Hüküm taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı kanıtlanmadığından mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması ile sendikal tazminatın kabul edilmemesi dosya içeriğine uygun olduğundan, davalının ve davacının bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Davalının diğer temyiz itirazına gelince; 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25. maddesindeki sendikal sebeple yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal sebebe dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir. Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir. Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle; 1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, 3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücreti olarak belirlenmesine, 4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, 5-Alınması gerekli 24,30 TL harçtan davacı tarafından yatırılan 21,15 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,15 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 45,60 TL harcın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 6-Davacı vekille temsil edildiğinden 1.320,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 7-Davacı tarafca yapılan 169,05 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 8-Peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 10.12.2013 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/26084, K. 2013/28667, T. 10.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2013-26084-e-2013-28667-k-31b2afa63acb