Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2012/21510 E. 2012/22736 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı ... Radyo Televizyon Haberleşme ve Yayıncılık A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir. Davalı, iş sözleşmesinin işyerinin ve işletmenin gerekleri sebebiyle fesh edildiğini, davacının gazetede 19.07.2007 - 30.09.2011 tarihleri arasında çalıştığını, trajın düşük seyretmesi üzerine davacının çalıştığı kadronun iptal edildiğini savunmuştur Mahkemece davalının yirmibir şirketten oluşan basın-medya sektöründe faaliyette olduğu Davalı tarafça alınan işletmesel karar ile 30.04.2011-01.02.2012 tarihleri arasında işten sekiz çalışan çıkarılıp dokuz çalışan işe alındığı, norm kadro çalışması yapılmadığı, davalı işverenin işletmesel karar aldığı kabul edilse bile, iş gücü fazlalılığı olduğu hususu dosya kapsamında ispat edilemediği, dolayısıyla davalının tutarlı davranış sergilemediği ve yirmibir şirketten oluşan basın-medya sektöründe faaliyet gösteren işyerlerinde davacının istihdam edilme olanağının olup olmadığına ilişkin bir ispatın olmadığı, dolayısıyla “fesih son çare olmalıdır” ilkesine riayet edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davalı işverence feshin geçerli nedene dayandığı kanıtlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal sebeple yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal sebebe dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir. Dosya içeriğine göre davacı 1995 yılından beri bu işi yaptığını belirtmiş ise de davalı yanında çalışmasının 19.07.2007-30.09.2011 tarihleri arasında olması ve önceki çalıştığı işyerlerinin davalıya devrinden söz edilmediğinden davacı lehine altı aylık işe başlatmama tazminatına karar verilmesi hatalıdır. Fesih nedenine ve davacının çalışma süresine göre davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir. Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, 3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücreti olarak belirlenmesine, 4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, 5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 7-Davacı tarafından yapılan 74,70 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, 8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.