Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2011/3615 E. 2011/7273 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 03.09.2001- 30.09.2009 tarihleri arasında çalıştığını, davalı şirkette Saha Satış Müdürü olarak işe başlayan davacının performansı nedeniyle Kartal'dan Sorumlu Müdürlük, Perakende Satışlar Pazarlama Müdürlüğü ve nihayetinde Ticari Yakıtlar Pazarlama Müdürlüğü'ne kadar terfi ettiğini, 30.09.2009 tarihinde pozisyonunun kapatılacağı gerekçe gösterilerek müvekkilinin iş akdine son verildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir. Davalı vekili davacının davalı şirket bünyesinde açık olan pozisyonlara başvurduğunu ancak dağıtım ve satın alma konularında tecrübesi bulunmaması sebebiyle kabul edilmediğini, 30.09.2009 tarihinde davacının en son çalıştığı pozisyonun kapatılması kararı alınması nedeniyle davacının iş akdinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece iş sözleşmesinin işveren tarafından feshin son çare olması ilkesine uyulmaksızın feshe başvurulduğundan feshin geçersiz olduğu gerekçesi ile davacı işçinin işe iadesine karar verilerek işe başlatılmama tazminatı davacı işçinin 6 aylık ücret tutarında belirlenmiştir. Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir. Davalı işverence feshin geçerli nedene dayandığı kanıtlanmadığından mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalının bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Davalının diğer temyiz itirazına gelince; 4857 Sayılı Yasanın 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal nedene dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir. İşletme gerekleri ile fesihte emeklilik nedeninin gösterilmesi ve davacının emekliliğe hak kazanması halinde işe başlatmama tazminatı alt sınırdan belirlenmektedir. Dosya içeriğine göre davacının işe iadesi isabetli ise de işe başlatmama tazminatının davacının 6 aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih nedenine ve davacının çalışma süresine göre davacının 5 aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir. Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 1-)Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2-)İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, 3-)Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine, 4-)Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, 5-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 6-)Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.100.00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 7-)Davacı tarafından yapılan 48.20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, 8-)Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak 13.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.