Yargıtay · 17. Ceza Dairesi

Yargıtay 17. Ceza Dairesi 2018/6806 E. 2019/2233 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
17. Ceza Dairesi
Esas No
2018/6806
Karar No
2019/2233
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 07.12.2007 tarihinde işlenen suç için 03.06.2008 tarihinde 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 11.06.2008 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 14.01.2015 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 17.03.2015 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.06.2008 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 15.10.2008 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; Suç tarihinde 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 31/3. maddesinde tanımlanan cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 18.03.2008 ile mahkumiyet kararın verildiği 17.03.2015 tarihi arasında geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2018/6806, K. 2019/2233, T. 25.02.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-17-ceza-dairesi-2018-6806-e-2019-2233-k-65b8e7857371