Yargıtay · 15. Ceza Dairesi

Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2013/19537 E. 2013/19116 K.

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
15. Ceza Dairesi
Esas No
2013/19537
Karar No
2013/19116
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04/10/1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıklandığı üzere; tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararın suç vasfına yönelik bir temyiz bulunması halinde Yargıtayca incelenmesinin olanaklı bulunması, Cumhuriyet savcısının temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, usul ve yasaya aykırı bulunan temyizin miktar yönünden reddine dair 11/05/2011 tarihli ek kararının kaldırılarak yapılan temyiz incelenmesinde; Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir. Somut olayda; sanığın, alkollü bir şekilde ...Özel Tıp Merkezi'ne gittiği, burada bayanlar tuvaletine girdiği, uyarılması üzerine kızdığı ve bayanlar tuvaletinin aydınlatma camını kırdığı ve bu şekilde mala zarar verme suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanığın, özel hukuk tüzel kişisine ait olan, teşkilat yapısı 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Kanunu ve 27.03.2002 tarih ve 24708 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliği'ne göre düznelenen ...Özel Tıp Merkezi'nin tuvalet kapı camını kırması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 151/1 maddesine uygun suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde kamu malı kabul edilerek anılan Kanun'un 152/1-a maddesi uyarınca uygulama yapılması, 2-Sanığa yüklenen ve sabit görülen anılan suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tâbi bulunduğu, katılan hastane müdürü ...'nun, 19.01.2011 tarihli oturumda şikayetci olmadığı anlaşılmakla; TCK'nın 73. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kabule göre de; TCK'nın 152/1-a maddesi uyarınca temel cezanın hapis olarak öngörülmesi karşısında; sanık hakkında doğrudan gün para cezası tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/19537, K. 2013/19116, T. 04.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-15-ceza-dairesi-2013-19537-e-2013-19116-k-af285f72b75c