Yargıtay · 15. Ceza Dairesi

Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2012/17745 E. 2014/11029 K.

Konu: Bedelsiz Senedi Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
15. Ceza Dairesi
Esas No
2012/17745
Karar No
2014/11029
Karar Tarihi
Konu
Bedelsiz Senedi Kullanma

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma HÜKÜM : Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır. Katılanın, sanıktan 2.500 TL borç para aldığı ve karşılığında isim ve imza dışındaki kısımları boş olan bir senet verdiği, bu borcunu tanıklar aracılığıyla ödediği halde sanığın, katılan aleyhine Ordu 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/5364 sayılı dosyası ile 25/04/2008 tanzim, 15/09/2008 vade tarihli 6.500 TL bedelli senet üzerinden icra takibi başlattığı, bu şekilde bedelsiz senedi kullandığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; HUMK'nın 288. maddesine göre 6.500 TL'lik ödemenin tanıkla ispatının mümkün olmayıp, katılanın borcunu ödediğine dair herhangi bir yazılı belge ibraz edemediği gibi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.03.1989 tarih ve 1998/1 E - 1989/2 K sayılı içtihadında açıklandığı üzere, senedin bedelsiz kaldığının ya da anlaşmaya aykırı kullanıldığının yazılı delille ispatının zorunlu olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçisi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/06/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/17745, K. 2014/11029, T. 24.03.1989, www.arakarar.com/karar/yargitay-15-ceza-dairesi-2012-17745-e-2014-11029-k-e94f28a07b4b