Yargıtay 14. Hukuk Dairesi 2007/2637 E. 2007/4913 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.3.2006 gününde verilen dilekçe ile muarazanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 13.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Davacı, hükmün temyiz edilerek dosyanın Yargıtay’a gönderilmesinden sonra vermiş olduğu kimliği onamlı 8.2.2007 havale tarihli dilekçesi ile davasından feragat ettiğini bildirmiştir. HUMK.nun 91. maddesinde ferağatın iki taraftan birinin neticei talebinden vazgeçmesi olduğu belirtilmiş, 95/1.maddesinde de ferağatın kati bir hükmün hukuki neticelerini hasıl edeceği hükme bağlanmıştır. Yine belirtmek gerekir ki feragatın geçerliliği karşı tarafın muvafakatına bağlı değildir. Ektisini onu yapanın tek yönlü irade beyanı ile doğurur. Bu nedenle yerel mahkeme kararının davacının davadan ferağatı hakkında mahkemesince bir karar verilmek üzere bozulması gerekir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da bu yoldadır. (11.4.1940 gün ve 70 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulunun 16.11.1966 gün 1438/290 ve 27.5.1992 gün 1992/2-250/364 sayılı kararları) SONUÇ: Yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların temyizden feragat ile ilgili istemlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 3.5.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.