Yargıtay 14. Ceza Dairesi 2018/9462 E. 2019/10353 K. – Çocuğun Basit

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2017 gün ve 2016/33 Esas, 2017/90 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın vekaletnameli müdafileri olan Av. ... ile Av. ... tarafından ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunulmasının ardından Bölge Adliye Mahkemesince gerçekleştirilen incelemede vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 11.06.2018 günlü kararın müdafilerden ...’a 03.07.2018, ...’e ise 23.07.2018 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra müdafi ... tarafından sunulan 06.08.2018 havale tarihli dilekçe ile hüküm temyiz edilmiş ise de, kendisini birden çok vekaletnameli müdafi ile temsil ettiren sanıkla ilgili olarak 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11/3. maddesinde yer alan "...Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır...." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, temyiz süresinin müdafi ...’a 03.07.2018 tarihinde yapılan tebliğle işlemeye başlayacağı ve buna göre diğer müdafi ...’in 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde yer alıp tebliğden işlemeye başlayan on beş günlük kanuni süresinden sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.