Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2015/5944 E. 2016/2051 K.

MAHKEMESİ : ............ MAHKEMESİ TARİHİ : 10/09/2013 NUMARASI : 2009/363-2013/171 Taraflar arasında görülen davada ................Mahkemesi’nce verilen 10/09/2013 gün ve 2009/363-2013/171 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/11/2014 gün ve 2013/17517-2014/18559 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı, davalı ile arasında 12.03.2001 tarihli acentelik sözleşmesinin ve 30.12.2002 tarihli ek sözleşmenin düzenlendiğini, ek sözleşme ile hastalık sigortalarının %20 komisyonla yapılmasının kararlaştırıldığını, ilk kez 2004/2005 dönemi için grup sağlık poliçeleri düzenlediğini, bu poliçelerin halen başka bir aracı vasıtasıyla devam ettiğini ancak kendisine sözleşmede belirlenen komisyonun ödenmediğini ileri sürerek, 60.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasındaki sözleşmenin müvekkilince haklı nedenle feshedildiğini, bu nedenle portföy tazminatı istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacı acentenin sigortalılardan tahsil ettiği primleri zimmetine geçirdiğinin ispatı yönünden davalının herhangi bir delil sunmadığı, davacıya gönderilen fesih ve azilnamede de acentenin borcuna değil poliçelerin prim taksitlerine dayanıldığı, bu durumda davalının acentelik sözleşmesinin feshinde haklı olmadığı, davalının kayıt ve belgelerini denetime açmaması nedeni ile 2007 yılına ilişkin komisyon gider belgelerindeki branş poliçelerinin yenilendiği varsayılarak 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 23/15. fıkrası uyarınca davacının 13.341,95 TL alacağının bulunduğunun tespit edildiği, acentelik sözleşmesinin feshinde davacının herhangi bir kusurunun bulunmaması nedeni ile portföy tazminatına da hak kazandığı ve bunun da 22.598,08 TL olarak hesaplandığı, her ne kadar davacı ek sözleşme ile hastalık branşında %20 komisyon alacağı belirlendiğini ileri sürmüş ise de ilk üretim tarihinden itibaren davalı sigorta şirketinin %5 komisyon tahakkuk ettirdiği ve davacının da uzun yıllar boyunca itiraz etmeden bu oranı kabul ettiği, dolayısıyla grup sağlık sigortalarına dayalı eksik komisyon ödemesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 35.940,03 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davacı ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28/11/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur. Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.