Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2012/18113 E. 2013/15643 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ SANAYİ VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ Hasımsız olarak görülen davada İstanbul 38. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.10.2011 tarih ve 2011/238-2011/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin ticari defterlerinden 2008, 2009 ve 2010 yılı yevmiye defteri, envanter defteri ve defter-i kebir, alım-satım faturaları ve fişlerin şirket muhasebecisinin işyerinde meydana gelen yangında yanarak zayii olduğunu ileri sürerek, davaya konu defter ve belgeler ile ilgili zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, yangın raporunun yanan şeyin son durumu başlıklı kısmında nelerin yandığı belirtilmekle sadece muhtelif evrak ve dosyalardan bahsedildiği, defterlerin mali müşavirin yanan ofisinde olduğu kanıtlanamadığı gibi, muhtelif evrak ve dosyalar kavramından da defterlerin yandığını çıkarmanın mümkün olmadığı, salt bu tutanakla defterlerin yandığı yolunda kanaat oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, TTK’nın 68/4. maddesi uyarınca zayi kararı verilmesi istemine ilişkin olup mahkemece, yukarıda açıklanan gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dava dilekçesinde ileri sürülen yangın olgusu dosya kapsamıyla sabit olup, zayi belgesi istenen ticari defterlerin olay tarihinde davacının muhasebecisinin işyerinde bulunması da hayatın olağan akışına uygundur. Bu itibarla, davacı tarafından bildirilen diğer delillerin de birlikte değerlendirilmesi suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.