Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/8375 E. 2012/15830 K.

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu(Kapatılan) Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07/12/2010 tarih ve 2010/70-2010/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin 12. sınıfta tecilli “HYOSUNG” ibareli tanınmış motosiklet markası bulunduğunu, davalı ile 15.07.2005 tarihinde niyet mektubu imzalanıp Türkiye distribütörlüğünün davalı firmaya verildiğini, ancak müvekkiline ait markayı Türkiye’de davalının kendi adına tescil ettirmesinin müvekkilinin haklarına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli 2005 30811 no ile tescilli “HYOSUNG” ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının marka üzerinde hak sahibi olmadığını ve davacı tescilinin 12. sınıfın tamamını kapsamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, HYOSUNG markasının 12 sınıf için Güney Kore’de davacı adına 20.12.1977’de tescil edildiği, 29.1.1980 tarihinde marka haklarının başka bir firmaya kısmen devredildiği, yine OHİM nezdinde de HYOSUNG işareti üzerinde 1996 tarihinden beri davacının hak sahibi olduğu, 556 sayılı KHK’nun 3.maddesi uyarınca davacının Türkiye sınırları içinde ticari faaliyetinin bulunduğu, davalının davacının Türkiye distribütörlüğünü yaptığı, söz konusu tescilin davacıdan izin alınarak yapıldığına ve tescilde haklı bir nedeni bulunduğuna dair davalı tarafça delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına 2005 30811 no ile tescilli “HYOSUNG” markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, markanın hükümsüzlüğüne karar verildiği için davacıya devrine karar verilemeyeceğinden buna ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.