Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/882 E. 2011/11003 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/07/2009 tarih ve 2008/198-2009/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin İzmir İli'nde bulunan bir şirketten aldığı inşaat demirinin, davalı şirket tarafından temin edilen ve diğer davalı ...'a ait araca yüklendiğini, diğer davalının da aracın sürücüsü olduğunu, ancak söz konusu aracın inşaat demirini bandırma'ya getirmediğini, daha sonra aracın yüksüz olarak bir benzin istasyonunda bulunduğunu, davalı şirketin TTK'nun 808. maddesi gereğince taşıma işleri komisyoncusu olduğunu ve zarardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 45.613,70 TL'nin 15.07.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı şirket vekili, davaya bakma yetkisinin İzmir Mahkemeleri'ne ait olduğunu, müvekkilinin tedbirli bir komisyoncudan beklenen özeni gösterdiğini, bu nedenle meydana gelen zarara ilişkin olarak müvekkilinin bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, müvekkilinin ileri derecede şeker hastası olduğunu, verilen yemek molası sırasında müvekkilinin şeker komasına girmesi üzerine yükü ve kamyonu yedek şoför olan davalı ...'a teslim ettiğini, müvekkilinin kasten ya da ihmalen davacıya zarar vermek istemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, müvekkilinin ikametgahının bulunduğu Acıpayam Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu, müvekkilinin ayakkabı satış dükkanı işlettiğini ve başka bir işle de uğraşmadığını, diğer davalı ...'nin müvekkiline ait ehliyeti kullanması nedeniyle hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'a ait araç ile davacıya ait emtianın taşınması hususunda sözleşme yapıldığı, davalı şirketin ise taşıma sözleşmesinin yapılmasına aracılık ettiği, davacıya ait demirin yüklendiği aracın Bandırma'ya gelmek üzere yola çıktıktan sonra kaybolduğu, bir süre sonra boş halde bulunduğu, davalılardan Fethi'nin hem araç şoförü hem de araç sahibi olarak sorumluluğunun bulunduğu, hayatın olağan akışına aykırı olan savunmasına itibar edilmediği, davalı şirketin komisyoncu olmadıkları yönündeki savunmasının da yerinde olmadığı, komisyoncu olarak sözleşmede yer alan davalı şirketin meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, davalı ...'ın olayla bir ilgisinin olmadığı, davacının demir yükü için ödediği miktar kadar zarara uğradığı gerekçesiyle davalı ... hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulüne, 45.613,70 TL'nin ödeme tarihi olan 15.07.2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.093,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.